معنی پادشاه و داور در ابیات زیر بترتیب:

درود فراوان همراه آرزوی بهترینها برای شما و تمامی دوستان عزیزم.🌺

گزینه چهارم 

چون یک و دو درست هستند، پس چهارم.

همه جا یک و دو میشه سه، 

ولی اینجا یک و دو میشود چهار😀

خب
که اویست بر پادشا پادشا 
جهاندار و پیروز و فرمانروا 
فروزندهٔ تاج و خورشید و ماه 
نماینده ما را سوی داد راه 
جهاندار بر داوران داورست 
ز اندیشهٔ هر کسی برترست
در ادبیات پارسی عزیز ما، واژه پادشا اغلب مخفف پادشاه است، ولی گاهی اسم پسر کردی است و گاهی با معانی دیگر مانند: خدا، ولی، صاحب اختیار و صاحب سلطه نیز هست.
اما پادشاه یعنی چی؟ در کتب کهن هخامنشی بصورت (پتی خشای) اومده و پادشاه مرکب هست از پاد (نگهبان) و شاه (اصل و ریشۀ وجودی) چون روی این واژه پادشاه اختلاف رای وجود دارد، بیش از این تشریحش نمیکنم، چون راحت میشه این واژه را معادل ملک، سلطان و حاکم، و کینگ قرار داد، و هندی ها بادشاه تلفظ میکنند. 
داور هم معناش واضحه که: حاکم، قاضی و میانجی هست، و واژه صحیحش (دادور) هست به معنی عادل که دال میانی محذوف، یعنی حذف شده و دادور و داور واقعی خداست، و فردوسی هم این را تایید کرده و گفته: 
پرستیدن داور (خدا) افزون کنید
ز دل کاوش دیو (شیطان) بیرون کنید
الان دیگه معنای شعر ساده شد، چون کسری نوشین وقتی به حکومت میرسد بساط رعیت پروری را در پیش میگیرد و مخاطب شعر خداست اینجا که میگوید (اویست) به خداوند اشاره میکند که بر پادشاه، او خداست و پادشاهی و سلطنت میکند. او جهاندار واقعی و پیروز و فرمانرواست. یعنی پادشاه ضمن فرمانروایی باز خودش زیر فرمان خداست.
پوزش از اینکه شما بیت میانی را حذف کرده بودید و این حقیر بخاطر پیوستگی شعر اضافه کردم.
فروزندهٔ تاج و خورشید و ماه 
نماینده ما را سوی داد راه 
نمایان کرده، راه عدالت را، برای ما، تا ما در جهانی که تاج را خدا بخشیده، و ماه و خورشید هم به امر او هستند، در مسیر عدالت حرکت کنیم.
جهاندار بر داوران داورست 
ز اندیشهٔ هر کسی برترست 
خدا بر پادشاهان، پادشاه است، خدا اینقدر بالا و متعالی است که حتی اندیشۀ ما به کُنه ذات او نمیرسد. چیزی که شاهنامه را ماندگار کرده همین اصالت ملی ماست که در آن نهفته شده، از طرفی شیرین و جذاب است، و از طرفی مملوّ از اخلاقیات و منش انسانیت ایران قدیم است که نیاکان ما بوده اند، و واقعاً هر ایرانی وقتی شاهنامه میخواند احساس غرور و افتخار میکند، که فرهنگ کهن و باستانی ما دارای هزاران شخصیت بزرگ بوده که فردوسی فقط و فقط، تنها یکی از آنان است. سپاسمند که این حقیر را تحمل میکنید🙏🌹