زبان فارسی شعر و ادب

چه شب ها نشستم در این سیر گم 

که دهشت گرفت آستینم که قم 

یعنی

چه شبهایی که به خاطر سیر و سلوک بیداری کشیدم ولی این بیداری سبب حیرتم شد و از شدت حیرت نمیتونستم به پا خیزم . حیرت  آستین جامه ام را میگرفت و میگفت بلند شو .

خیلی شب‌ها توی این راه (راه فکر کردن یا پیدا کردن حقیقت)، اون‌قدر گیج و گم شدم که ترس همه وجودمو گرفت، طوری که آستینم از ترس لرزید.

● سیر: اشاره به سیر و سلوک عرفانی یا سفر درونی برای یافتن حقیقت.

○ گم: گم‌گشتگی در مسیر، حیرانی، سرگشتگی عرفانی.

● دهشت: ترس شدید، وحشت.

○ آستینم که قم: یعنی ترس به حدی بود که آستینم را گرفت، و «قم» به معنی برخاستن، جنبیدن یا لرزیدن است. یعنی ترس چنان شدید بود که باعث لرزش و حرکت من شد.