جای خالی نقطه چین را پر کنید:

اگرچه پادشاهان غزنوی اصالتاً ترک بودند ولی برای حفظ حکومت خود و جلب نظر مردم ایران به ترویج زبان فارسی و حمایت از شاعران پارسی گوی پرداختند و حتی در این کار اهتمام شاهان و امیران غزنوی برای گسترش زبان و ادبیات پارسی، بیشتر از رقبای ایرانی هم دورۀ خود، یعنی سلسلۀ آل بویه بود که سلسلۀ آل بوی در ادبیات از شعرای عرب تمجید میکردند و حامی بزرگ و مروج بزرگ زبان و ادبیات عرب بودند، دلیل این حمایت‌ها هم این بود که باور داشتند که زبان عربی زبان دین مبین اسلام است و باید به آن توجه کرد. در پی لشکرکشی محمود غزنوی به هندوستان و فتح آن زبان و ادبیات پارسی در شبه قارۀ هند رواج پیدا کرد بطوری که حتی زبان دینی آنها شد و در دوره‌های بعد حتی شاهان هند در دربار خود به زبان پارسی صحبت میکردند، این درخشش و ماندگاری زبان پارسی در شبه قارۀ هند تا زمان مستعمره شدن هند توسط عنگلیس دوام داشت.  

ویژگی‌های دوران سامانیان که باید مورد توجه قرار گیرد در این بود که پادشاهان مزاحمتی به ارباب فرقه‌ها و مذاهب گوناگون ایجاد نمیکردند. در دوره آنان کسی به دلیل اظهار عقیدۀ علمی و دینی خود دچار آن مضیقه‌هایی که نویسندگان و اندیشمندان دورۀ غزنوی و سلجوقی با آن مواجه بودند، نشدند. 
در کل میشود گفت که دورۀ سامانی دورۀ سامان گرفتن و شکوفایی زبان و ادبیات پارسی بود، بگونه ای که هم شعر و هم نثر و دیگر علوم در این دوره به شکوفایی رسیدند، و همچنین بزرگترین شاعران و دانشمندان هم در این دوره ظهور کردند. از شاعران این دوره میتوان به رودکی، شهید بلخی، فردوسی و... دیگر شاعران نام برد و از دانشمندان بزرگ این دوره میتوانیم به ابن سینا اشاره کنیم. در همین دوره بخارا که پایتخت دولت سامانی بود به رقیبی برای بغداد درآمد و از نظر شکوه و مراکز علمی و ادبی با بغداد رقابت تنگاتنگی میکرد. 

لالایی‌های طبس 
الا لالا گُلِ پونه 
سگو آمد درخانه 
کیشش کردم بدش آمد 
نونش دادم نمی ستانه 
برو بر بام همسایه 
بگیر بچه ی همسایه 
که ما بچه همین داریم 
هزار امید بر این داریم 
هزار امّیدِ صد ساله 
خدا او را نگه داره
جهت آشنایی پدران و مادران جوان با گوشه‌هایی از فرهنگ غنی سرزمین مان (که چنانچه مورد توجّه قرار نگیرد، به دست فراموشی سپرده خواهد شد) و استفاده کاربردی از آنها برای دستیابی به اهداف تربیتی، نقل لالایی‌ها تا حدّ زیادی از ثبت اختصاصات لهجه‌های مختلف زبان فارسی صرف نظر شده تا کاربرد اشعار لطیف و دلنشین برای کودکان امروز و توسّط والدین و مربّیان ممکن گردد بدون این که نیاز به دانستن زبان یا لهجه ای خاصّ وجود داشته باشد. 

زبان عامیانه هم می‌شود  گفت

درود بر شما

بیشتر زبان محاوره ای گفته میشود

که برابر با زبان گفتاری است در برابر زبان نوشتاری یا رسمی یا دیوانی

زبان محاوره ای.

درود و وقت بخیر 

زبان محاوره یا اصطلاحا زبان عامیانه گویند 

زبان معیار  باید در جای خالی گزارده شود