واژه‌ی لذت در پارسی‌میانه و اوستایی.

کیفیدن ، کیبیدن 

خجوییدن ، خجستن ، خجویش

نَندش ، 

کامش ، کامستن،

گبارش ، گباشتن 

درود

می‌پندارم که در پارسی میانه یا پهلوی واژه‌ی "کام" برابر با لذت بوده و  "کامیتن" که در پارسی دری به ریخت کامیدن در آمده بُنواژه‌ی آن بوده:

چو شاهی به کامی بکاهد روان/خرد گردد اندر میان ناتوان

فردوسی

نیز آمیخته‌بنواژه‌های کام گرفتن و کام راندن نیز به چم لذت بردن است:

چو کام از گوی و چوگان برگرفتند/طوافی گرد میدان درگرفتند

نظامی

می آورد و رامشگران را بخواند/همه کام ها با سیاوش براند

فردوسی