دیدگاه شما درباره پیشنهاد زیر چیست؟

اندیشه ای بسیار خوبی برای گسترش و جا اندازی واژگان پارسی برای واژگان بیگانه ای است که تنیده در گفتار روزمره ایرانیان شده است،

به اندیشه من به جای فراختر از آپاختر برای "شمال" بهره ببریم.

درسته "آپا" و "فرا" هر دو چم "بالا" را میدهند اگرچه "فرا" چم ایزدگونه ای دارد که با "فر" همگونه است، "آپاختر" یا «پایاختر» از «پایا + اختر» ساخته شده است؛ زیرا ستاره قطبی، که از دیرباز نشانه شمال بوده، برای نگرنده زمینی کم و بیش همواره در جای خود پایدار و ثابت دیده می‌شود و دیگر ستارگان پیرامون آن می‌گردند. ازاین‌رو «پایا» می‌تواند اشاره‌ای به همین ویژگیِ ظاهریِ آن باشد.

میتوانیم به جای توصیف "بالا" بودن به "پایدار" بودن آن اشاره کنیم.

- شمال = آپاختر، پایاختر
- جنوب = نیمروز (اندیشه فروختر بیشتر برای غرب همانند میشود چرا که به غرب خورشید فرو میرود)
- غرب = باختر، خوربران (جایی که خورشید میرود)
- شرق = خاور (جایی که خورشید می آید)

برای سو های دیگر، مانند شمال غربی/شرقی و جنوب غربی/شرقی، چنین پیشنهاد میدهم:

- آپاختر خاوری (ی نسبت)
- آپاختر باختری
- نیمروز باختری/خاوری

اگر جایی نادرستی دیدی خوشنود میشوم برا آشکار سازید و درست آن را بگویید، فراختر را خودم خوشم آمد اندیشه خوبی است اندکی چم "مینوی" میدهد.

پیروز باشید و پایدار بدرود.