آهو در ابیات زیر بترتیب به چه معنی است

سلامی چو بوی خوش آشنایی🙏
۱- از آهو همان کش سپید است موی
چنین بود بخش تو ای نامجوی/ منوچهر زال، عیب سفید بودن موی.
آهو همان کش سپیدست موی 
بگوید سخن مردم عیب جوی / ایضاً عیب.
۲- بپریم با مرغ و جادو شویم
بپوییم و در چاره آهو شویم/ منوچهر رودابه، آهوی چابک در چاره جویی.
۳- چپ و راست گفتی که جادو شدست
به آورد تا زنده آهو شدست/ گرشاسب رستم، مرض و بدی.
۴- هنرها همه هست و آهو یکی
که گردد هنر پیش او اندکی/ منوچهر سیندخت، عیب که با این عیب و نقص، تمام هنرها در مقابلش کوچکه.
۵- ز بهر من آهو ز هر سو مخواه
میان دو صف برکشیده سپاه/ نبرد سهراب و گردآفرید، صدمه و بدی برایم نخواه.
۶- بدو گفت آزاده کای شیرمرد
به آهو نجویند مردان نبرد/ یزدگرد بزه گر بهرام، آهوی صحرایی در شأن و هماورد جنگجو نیست.
خاقانی میگه: 
دیدی آن جانور که زاید مشک 
نامش آهو و او همه هنر است
: نامش عیب ولی سراسر هنر است.
فردوسی میگه:
بی آهو کسی نیست اندر جهان 
تن وجان چو بپساود اندر نهان
بی آهو: بی عیب.
سعدی میگه:
جز آن کس ندانم نکوگوی من 
که روشن کند بر من آهوی من
حافظ جان میگه: 
یا رب آن آهوی مُشکین به خُتَن بازرسان 
وآن سهی سرو خرامان به چمن بازرسان 
نظامی میگه: 
نهاده گردن آهو گردنش را 
به آب چشم شسته دامنش را 
به چشم آهوان آن چشمه نوش 
دهد شيرافكنان را خواب خرگوش 
عبید زاکانی میگه:
به گاه لطف دم خلق عنبر افشانش 
شكست در نفس آهوی تتار آرد 
رخشنده اعتصامی نیش آلود میگه:
درد از طبیب خویش نهفتی از آن سبب 
این زخم کهنه دير پذيرفت التيام 
از بهر حفظ گله شبان چون بخواب رفت 
سگ باید ای فقیه نه آهوی خوش خرام
البته آهو معانی دیگر هم داره، گناه، خطا، تقصیر و کوتاهی، مرض و بیماری، بدی و ناپسندی. 
بازم شاعرهارو به خط کردم، از جلو نظام😀
خدایا خنده داره، جناب والده مکرمه و محترمه هنوز بلد نیست بگه نتانیاهو، همش هی میگه هوتی، شاعرا پاشید برید اینجا جمع نشید خطرناکه، یهو هوتی پرتابه میزنه😀