زبان فارسی شعر و ادبیات

درود؛ این بیت و ابیات قبل و بعد آن در  وصف آفرینش عالم گفته شده است؛ یعنی : بر ده و دو ( منظور دوازده برج فلکی است) هفت (منظور هفت اختر یا هفت سیاره است) سروری و برتری یافت. یعنی دوازده برج فلکی در هفت اختر جای گرفت و هریک در مکان شایسته خود قرار گرفتند. پیشنهاد می‌کنم ابیات ابتدای شاهنامه را که حکیم توس در آفرینش جهان سروده  است به دقت و بارها مطالعه کنید که بسیار پر معنی، عمیق و در عین حال لذت بخش است. کامیاب باشید.