زبان فارسی ، شعر

با سلام

ندیده یوسف را وصف می‌کردند (توصیفش کجا خودش کجا؟ ) همین که  رخ نمود  از خود بی‌خود شدیم؛  جمال او ما را محو کرد و هیچ از ما نماند .

ایضا:

صورت یوسف نادیده صفت می‌کردیم

چون بدیدیم زبان سخن از کار برفت