پرسش‌ها با دسته‌بندی (زبان فارسی => زبان فارسی => دستور زبان)

در کدام گزینه ها غلط املایی وجود دارد؟ الف) مضیغه و تنگنا – معاصی و منکر – ملهم و متاثر – هرای شیر ب) نشاط و طرب – نغز و دلکش – بیهوده و مزخرف – خواب گزار دانا ج) خواتیم و طیبات – آلام و رنج ها – امارت و فرمانروایی – مجذوب و مرعوب د) مخل فصاحت – سلاست و روانی  – براعت استهلال – دقت و ممارست

بیت زیر چند جمله دارد ؟ نیک باشی و بدت گوید خلق / به که بد باشی و نیکت بینند. الف) سه ب) چهار  ج) پنج  د) شش

معنی کدام کلمه با سایر کلمات متفاوت است؟ الف)مشوق ب) مشتاق ج) راغب د) آرزومند

از نظر تعداد جملات کدام گزینه با بقیه متفاوت است؟ الف) برخیز تو نیز کاسه برکف خود را بفکن به سلک آن کف  ب) آن دل شده چون رسید آنجا صد دل شده بیش دید آنجا ج) هر کس ز کف چنان حبیبی می یافت به قدر خود نصیبی د) مجنون چو شنید این بشارت برخاست به موجب اشارت

کدام ویژگی در شعر فارسی لازم است؟ ۱- ساختار منظم زبانی، و ردّ قواعد دستوری، رد قواعد نهاد، گذاره، مفعول و متمم. ۲- داشتن شور جنون و ایجاز، فشردگی در زبان و معنا. ۳- گره‌خوردگی عاطفه و تخيّل و داشتن شک ...

از نظر تعداد جملات کدام گزینه با بقیه متفاوت است؟ الف) برخیز تو نیز کاسه برکف خود را بفکن به سلک آن کف ب) آن دل شده چون رسید آنجا صد دل شده بیش دید آنجا ج) هر کس ز کف چنان حبیبی می یافت به قدر خود نصیبی د) مجنون چو شنید این بشارت برخاست به موجب اشارت

در بیت زیر از حافظ، “خودآگاهی شاعر” به چه صورت نمایان شده و چه ارتباطی با مفهوم “عشق” و “رندی” در اندیشه حافظ دارد؟ «من که از عشق نمی‌آموزم جز رندی و مستی رندم از آنم که سر تابم به پای باده نیست»

آیا «حذف فعل» در جملهٔ زیر درست و طبیعی است، یا موجب ابهام و خطای دستوری می‌شود؟ «اگر تو را مجالی بود و مرا حالی…» در پاسخ استدلال کنید که: ۱) آیا حذفِ فعل در این ساخت، مطابق قواعد زبان فارسی و سبک متون ادبی است؟ ۲) این حذف، معنای جمله را تقویت می‌کند یا باعث ابهام و نقص می‌شود؟ ۳) نمونه‌هایی از متون کلاسیک (در صورت امکان) برای توجیه یا رد این نوع حذف ارائه کنید.

درود  دربیت زیر مرجع ضمیر «این »را مشخص کنید به نام خداوند جان و خرد کز این برتر اندیشه بر نگذرد

مفهوم عبارت زیر بر کدام مورد تکیه دارد ؟ « متکلم را تا کسی عیب نگیرد سخنش را صلاح نپذیرند » الف) اصلاح سخن ب) عیب جویی ج) مصلحت بینی د) نقد کردن