در کدام گزینه غلط املایی وجود دارد ؟

گرینه  د   گزینه مورد نظر شماست

بانو شاعره عفاف 
از عموزادگان فتحعلیشاه و همسر شاهزاده حیدر قلی میرزا، پسر فتحعلیشاه بوده. نویسنده خیرات حسان مینویسد: خط شکسته را خوب مینوشته و دارای 
طبع شعر بوده و ابیاتی را از او ضبط کرده است: 
من آن مرغم که اندر دام صیاد 
تفاوت نیستم با مرغ آزاد 
بكوى عشق ایدل با خبر باش 
که آنجا رهزنان اندر کمینند 
چه نالی فصل گل ای بلبل زار 
که گل را نیست پروای غم تو 

بانو شاعره ضياء السلطنه/ شاه بیگم 
شاه بیگم ملقب به ضیاء السطنه دختر فتحعلیشاه و مادر او مريم بانو است که یهودی بوده و به ازدواج شاه در آمده. تاریخ عضدی یادآور شده است که این بانو مورد توجه مخصوص پدرش فتحعلیشاه بوده و به مناسبت فضل و کمالی که داشته و خط و ربط خوبش متصدی قرائت و تحریر نامه‌های محرمانه دربار فتحعلیشاه که صادر میشده بوده، و قصائد و اشعاری که شعراء برای شاه میگفتند: بوسیله این بانو عرضه و خوانده میشد و توضیح میدهد که مصحف و کتاب دعا و زیارت نامه‌های متعدد به خط خوش و زیبای خود نوشته است و در زمان حیات فتحعلیشاه به ازدواج تن در نداده، ولی پس از درگذشت پدر در زمان سلطنت محمد شاه برادرش، در سن سی و پنجسالگی همسری میرزا مسعود وزیر امور خارجه را اختیار کرده و آمده: ضياء السلطنه طبع موزون داشته و شعرهای لطیف گفته است ولی از آثار وی چیزی نیاورده و فقط این نکته را یاد آور میشود که وقتی پرویز میرزای نیرالدوله با سرباز (بدون کلاه) جامی به فتحعلیشاه برای نوشیدن داد، مورد پسند واقع شد وشاه این مصراع را میگوید: 
قدح در کف ساقی بی حجاب 
و خطاب به ضیاء السلطنه میگوید مصراع دیگر را بگو، وی بی تامل این مصراع را اضافه میکند 
سهیلی است در پنجه آفتاب 
در سفینه فرخ این دو بیت را از غزلی که ضیاء السلطنه گفته نقل میکند: 
اگر به باد دهم زلف عنبر آسا را 
بدام خویش کشم آهوان صحرا را 
و گر ز لطف نظر افکنم بعظم رميم 
دوباره زنده کنم معجز مسیحا را 
توضیح اینکه: شاید این مطلع اشتباهاً بنام ضیاء السلطنه در سفینه فرخ ثبت شده چون در خیرات حسان، که معاصر با ناصر الدین شاه و نزديك به زمان ضياء السلطنه بوده این مطلع را عیناً بنام گوهر بیگم آذربایجانی ضبط کرده، ولی شاید بیت دوم متعلق بخود ضياء السلطنه باشد و هر دو استقبال از غزل شیخ سعدی نموده اند که میگوید: 
شب فراق نخواهم دواج دیبا را 
که شب دراز بود خوابگاه تنها را
محمود میرزا نویسنده تذکره نقل مجلس که این کتاب را به درخواست ضياء السلطنه تألیف کرده این دو بیت را از او بیان کرده است: 
بهر رضای دوست گذشتیم ما ز جان 
آری برای دوست زجان میتوان گذشت 
ز دل دوری کنم با آنکه گویند 
ضیاء از آشنا بیگانه گردید 

نظم: به اعتقاد بعضی بزرگان، یکی از شروط نظم این نیست که حتماً منظومه ای داستانی، حماسی، اخلاقی و ... باشد بلکه غالباً اینگونه منظومه ها در قالب نظم بکار میروند، گروهی نظم را تنها منظومه و فاقد تخیل و آرایه های ادبی قلمداد میکنند، اما به اعتقاد بعضی، نظم نیز میتواند رنگ تخیل بپذیرد و کلامی خیال انگیز باشد. در نثر معاصر ما حتی آمیزشی از خیال و هنر مشاهده میشود!
تصاویر خیالی در مثنوی های بلند نظامی بسیار گسترده و برجسته است، بگونه ای که فهم پاره ای از ابیات دیوانش به درک صور خیال آن وابسته است و همین آرایه ها یعنی : تشبیهات و استعارات بکر، کلام او را از نظم متمایز میسازد!
منظومه ی خسرو و شیرین و هفت پیکر نظامی نمودار سالم این واقعیت است!
برای نمونه :
خط هر اندیشه که پیوسته اند
بر پر مرغان سخن بسته اند
و یا :
دو پستان چون دو سیمین نار نوخیز
بر آن پستان گل بستان درم ریز

به مروارید دندانهای چون نور
صدف را آب دندان داده از دور

شب افروزی چو مهتاب جوانی
سیه چشمی چو آب زندگانی

بانو شاعره آقابیگم: شهرتش آقائی دختر مهتر قرائی خراسانی بوده که پدرش در خدمت محمد خان ترکمان مقام وجاهی داشته. آغا بیگم بطبع خود مغرور بوده و خود را هم سنگ شعراء و گویندگان بزرگ میدانسته و از مطلعی که بنام نمونه آثارش نقل شده بر میآید که در شاعری طبعی روان و ذوقی سلیم و اندیشه وسیع داشته است: 
ز هشیاران عالم هر که را دیدم غمی دارد 
دلا دیوانه شو دیوانگی هم عالمی دارد 
تذكره الخوانين يك جا بنام آغابیگم نامش
را برده و یک جای دیگر بنام آقائی از او یادکرده ولی در هر دو جا، او را دختر مهتر قرائی خراسانی با ضبط مطلع فوق الذکر نوشته است. 

پاسخ گزینه د می باشد

با سلام و احترام 

گزینه آخر نادرست است.

سقه باید یا صفه باشه یا سقیفه یا سقف.