معنی شکر در بیت زیر چیست

تو او را بین که ما را خواند بر خوان
خودش فرمود دیگر جا به مهمان

به بازار شکر خود کرده آهنگ
مرا اینجا نشانده با دل تنگ

✏ وحشی بافقی

از این غم حاصلت جز دردسر نیست
ز کام تلخ جز کام شکر نیست

اگر بازار خسرو با شکر شد
نمی باید تو را خون در جگر شد

تو دل جستی و خسرو کام دل جست
تو بی آرامی، او آرام دل جست

بر نازت هوس را دردسر بس
تو را فرهاد و خسرو را شکر بس

✏ وحشی بافقی

ز تاب زلف از خسرو ببر تاب
ز آب لعل بر شکر بزن آب
ز لعل آبدار و روی انور
به شکر آب شو بر خسرو آذر
دل پرویز شیرین را مسخر
تو تلخی کردی و دادی به شکر
شکر را گرچه در آن ملک ره نیست
که دور از روی تو در ذات شه نیست
حدیث دایه را شیرین چو بشنفت
برآشفت و به تلخی پاسخش گفت
مگر هرکس دلی دارد پر آتش
ز شکر خاطری دارد مشوش
✏ وحشی بافقی