شناسایی سریع فعل پارسی

نکته ای که مطرح کرده اید از نظر زبانی تا حد زیادی درست است، اما نیاز به یک اصلاح مهم دارد.

در فارسی، بسیاری از واژه های عربی وقتی وارد زبان فارسی می شوند، خودشان به صورت «مصدر» به کار نمی روند؛ بلکه فارسی برای ساختن فعل از آنها معمولا از یک فعل کمکی فارسی مانند «کردن، دادن، گرفتن، داشتن، شدن، کشیدن و...» استفاده می کند. به این ترکیب ها معمولا فعل مرکب می گوییم.

مثلا:

• انتظار ← انتظار کشیدن
• تذکر ← تذکر دادن
• تعصب ← تعصب ورزیدن
• اعتراض ← اعتراض کردن
• تصمیم ← تصمیم گرفتن
• استفاده ← استفاده کردن
• توجه ← توجه کردن
• تلاش ← تلاش کردن

اما در مثال شما، «علم آموختن» کمی متفاوت است. «آموختن» خودش یک فعل و مصدر کاملا فارسی است و «علم» اسم عربی است؛ بنابراین اینجا با «مصدر عربی + فعل فارسی» روبه رو نیستیم، بلکه با یک ترکیب اسمی ـ فعلی روبه رو هستیم.

نکته جالب تر این است که در فارسی بعضی واژه های عربی چنان با زبان فارسی عجین شده اند که حتی مصدرهای عربی هم به صورت واژه مستقل وارد فارسی شده اند؛ مانند:

• تعلیم
• تفکر
• تشکر
• تحسین
• تحقیق
• تدریس

ولی اینها از نظر دستوری مصدرهای عربی اند که به عنوان واژه وارد فارسی شده اند، نه اینکه فارسی آنها را مانند «رفتن، خوردن، گفتن» ساخته باشد.

همچنین یک نکته مهم درباره تعبیر «فعل های پارسی»: بهتر است بگوییم «فعل ها و مصدرهای فارسی»؛ چون «رفتن، خوردن، گفتن...» در واقع صورت مصدر هستند، نه صرفا فعل.

پس اگر بخواهیم گزاره شما را دقیق تر کنیم:

این صورت، از نظر زبان شناسی دقیق تر است🙏🙏🙏🙏