این ضرب المثل ها به چه معناست؟

عنصری (۳۵۰ تا ۴۳۱ ق) شاعر نام آور پارسی زبان در سال ۳۵۰ هجری قمری زاده شد. عنصری ملک الشعرای دربار محمود غزنوی بود و به او حکیم هم میگفتند. 
وی استاد چیره دست قصیده است و تنها به مدح توجه دارد. از او حدود دو هزار بیت برجای مانده است که شامل قصیده، غزل، رباعی، قطعه، ترکیب بند، و مثنوی است. عنصری یکی از شاعرانی است که باعث قوت قصیده در سبک خراسانی شد و همچنین در قصاید عنصری از استدلال و تفکر هم سود می‌جوید و بارزترین ویژگی قصاید او این است که قصاید او لحن حماسی دارد. بیشتر قصیده‌های او در ستایش سلطان محمود غزنوی و مسعود غزنوی است. 

متاسفانه از شاهنامه فردوسی نسخهٔ اصلِ دست‌نویسِ خودِ فردوسی در دست نیست. آنچه امروز داریم، نسخه‌های کهنِ بعدی هستند که برای تصحیح متن شاهنامه به کار میروند. چند شاهنامه وجود داشته که بعضی از آنها ناقص، و بعضی بصورت اوراق پراکنده، که ابتدا یهودیان فرانسه و سپس انگلیس به ایران آمده و شروع به نسخه برداری کردند، اما بعد نسخه ها به بهانه چاپ و کپی برداری از ایران خارج و دیگر بازگردانده نشد، این نسخه های اصلی در کتابخانه های مخفی و زیرزمینی است و از محل آنها کسی خبر ندارد، نسخه های لندن و فلورانس و... که پنج نسخه کهن هستند در واقع کپی و تحریفی هستند، این تحریف عمدی بوده، در آینده بیشتر در موردشان مینویسم، اما کمی فکر کنیم که چرا مخفی کردند؟ اصلی ترین دلیل مخفی کردن، ترس از بازپس دادن نیست، پس چرا همچون الماس کوه نور در موزه نگهداری نمیشود؟ پاسخ مشخص است، فقط کمی بهش فکر کنید، میفهمید.
همی طبع اختر نگه داشتند
فراوان درین روز بگذاشتند 
تو از مغنیاطیس گیر این نشان
که او را کسی کرد ز آهن کشان 
به طبع این چنین هم شدست آب کش
ز گردون پذیره همی آب خوش

معنای این عبارت‌ها و ضرب‌المثل‌ها به طور خلاصه:

1. «دل نرنجانی که دل عرش خداست»
2. یعنی مراقب باش دل کسی را نشکنی و او را نرنجانی؛ زیرا در فرهنگ ایرانی و عرفانی، دل انسان جایگاه ارزشمندی دارد و آزردن دل دیگران گناه بزرگی شمرده می‌شود.
3. «خدا هیچ بنده‌ای را به گرسنگی امتحان نکند»
4. یعنی گرسنگی و تنگدستی از سخت‌ترین آزمایش‌های زندگی است. این جمله معمولاً برای ابراز همدردی با افراد فقیر یا گرفتار مشکلات معیشتی گفته می‌شود.
5. «خداحافظی دعوا ندارد»
6. یعنی اگر کسی می‌خواهد برود یا رابطه‌ای را تمام کند، نباید با او جر و بحث کرد یا مانعش شد. همچنین گاهی به معنای این است که هنگام جدایی بهتر است با احترام و آرامش رفتار کنیم.
7. «سنگ به درِ خانهٔ خدا انداخته» یا «سنگ به رودخانهٔ خدا انداخته»
8. این تعبیر درباره کسی به کار می‌رود که دستش خالی است و امیدش فقط به لطف و روزیِ خداست؛ یا کاری کرده که نتیجه‌اش را به خدا واگذار کرده است. در برخی مناطق، این عبارت کنایه از توکل کامل به خدا و چشم‌داشت نداشتن به مردم است.