گستره فرهنگ پارسی
کدام یک از واژگان عربی زیر ریشه ای پارسی دارد؟
۱.اَزل
۲.اَبد
۳.نسخ و نسخه
۴.همه موارد
٣ پاسخ
درود بر شما نمیدانم این نوشته های من درست یا نه گرچه واژه های "ابد" و "ازل" پارسی است و به تازی رفته است
واژه ازل از واژه a-sar ساخته شده "اسر" واژه a به چم پاد است و میشود "بی سر" چیزی که سر و ته ندارد
واژه ابد از واژه a-pad آمده "اپد" واژه a پاد ساز بوده "پاد" همان واژه "پا" امروزی است که به این ساختار گفته میشده است : "pād " ، کهa-pad به چم "بی پایان " است گرچه "pād " به چم "دارای پایان" است که اپد به تازی رفته و شده "ابد"
واژه "نسخ" و "نسخه" هم در آبادیس گفته شده که از واژه "نسک" پارسی آمده است
و گیراست که بگویم واژه "ابدیت " که از پیشوند و پسوند "ابد" و "یت" امده است "یت" در آبادیس و جاهای که گفته پارسی است در دهخدا گفته است عربی است در جاهای هم گفته شده است از پسوند "ایفت" پارسی میانه به تازی رفته و عربیزه شده است
پس هتا ما میتوانیم از "ایفت" بهره ببریم :
ابدیت = اپدیت = اپدیفت
خوبیت = خوبیفت
دوستارم دیدگاه شما را در این باره بخوانم با آنکه به اندیشه من "یت" هم پارسی است چرا که ما واژگان زیادی با این پسوند داریم "بزرگیت ، خوبیت " گرچه واژگان تازی هم بسیاری با این پسوند داریم "مالکیت ، انسانیت ، تربیت"
خوشنود میشم اگر نادرست گفتم بگید ، پیروز باشید ، بدرود.
دوست گرامی بیشتر جملات رو درست گفتی منتها ازل بع معنای ضد سر نیست یعنی ا + سر نبود بلکه در عزل هم ترکیب دیگری از ع + زل دیده شد و زل یا ذل اشاره به چیز ذلیل و خار و کوچک دارد یعنی ازل اشاره به زمان یا چیز ناچیز ( ابتدایی ) دارد
در خصوص ابد تقریبا درست گفتید یعنی یک شاخه آن به سمت پا / پات / و پایان رفته اما در این مورد از شاخه دیگر آن استفاده شده یعنی کدوم شاخه؟؟؟
بد با بت به معنای بزرگی نیز میباشد همچنین میتوان انرا به معنای نقطه نیز نامید مانند pot / spot و.... و میشه حتی گفت ابد میتواند سوا از اینکه ترکیب ا + بد باشد بیشتر ترکیب اب + بد میباشد = آپ + بت یعنی بت بزرگ = نقطه بزرگ = مکان و جای بزرگ
خب چه اتفاقی افتاد دوباره بررسی کنیم؟؟؟ در ازل یعنی نقطه ذلیل وخار و ریز رسیدیم به ابد یعنی نقطه بزرگ ؛ یعنی از هیچ به همه رسیدن
مثلا در کالبد که به اشتباه میگن میشه بدن در واقع از کال + بد تشکیل شده یعنی پات یا نقطه کال شده ؛ اینکه کال یعنی چه خیلی معنا داره اما در اینجا یعنی خشکی و شمارش پذیر.
در صورت دیگر ازل که عزل باشد هم مجددا میبینیم که عزل کردن فرد یعنی به ذلیلی و خاری رساندن ؛ پس ریشه اصلی زل / ذل است و الف ابتدای آن منفی ساز نیست بلکه برای سه واجی سازی و استفاده در زبان عربی به آن استفاده شد وگرنه عزل هم با آن هم رده معنایی پیدا نمیکرد
پاسخ شما
درود بر کاربر ایراندوست خشایار شما بسیار خوب و درست فرمودید. زبان و فرهنگ پارسی گستره ای بس پهناور دارد و با رخنه ای که در بیشتر فرهنگ ها از جمله عربی داشته، جان و روح این زبان وابسته به پارسی است