اخلاق ، اخلاقیات ، فلسفه اخلاق

پایبندی به قانون در جامعه،اخلاق متعادل را در جامعه گسترش میدهد.یعنی زمانی من چیزی را برای خود و خانواده ام میخوام برای دیگران هم بخواهم.مثال از چراغ قرمز عبور نکنیم نه با ترس جریمه پلیس بلکه برای احترام به حقوق همه.اخلاق گرایی نه به صورت صفر و نه به شکل افراطی و نه به صورت مطلق نمیتواند جامعه را به سوی ترقی سوق دهد،لذا اخلاق متعادل جامعه را هدایت میکند.مثال کتک زدن کودک اخلاق را در وی متبلور نمیکند بلکه آموزش و تشویق کودک را بسوی اخلاق سوق میدهد.همین طور جامعه را...پس اخلاق نسبی نیست و صرفا از دین هم بدست نمی آید و اعتقادات مطلق هم در بعضی ادیان نمیتواند منجر به اخلاق شود.مثال در اعتقادات افراطی و داعشی منفی جواب میدهد.اما در اعتقادات متعادل همراه با قانونمند بودن میتواند به اخلاق منجر شود.احترام به حقوق بشر و حتی حق حیات به حیوانات دراخلاق متجلی میشود.میازار موری که دانه کش است.که جان دارد و جان شیرین خوش است

درود 🙏🌹
اخلاق مذهبی و الهی؟ اجتماعی و قانونی؟ یا فردی و انسانی؟ 
بعضی جوامع اخلاق دینی را نفی میکنند و خدا و معاد را منکر هستند ولی اخلاق اجتماعی (قانونمند بودن) و اخلاق فردی و انسانی (ایثارگری) را پایبند هستند، مانند ژاپن.
بعضی جوامع ضد دین هم هستند و اخلاق فردی و انسانی را هم نادیده میگیرند و فقط لحاف را روی سر خودشان میکشند و نسبت به یکدیگر بی تعهد هستند، ولی اخلاق اجتماعی و عرفی (قانون) را مقید هستند، مانند کشورهای کمونیستی. 
تنها اخلاق مذهبی هست که تمام جنبه ها را در نظر میگیرد و فرد را موظف به رعایت تمام موارد میکند، یعنی علاوه بر رعایت وظایف اخلاق فردی و شخصی، نسبت به همسایه، ارحام، جامعه، حفظ مرزهای کشور و حتی کل بشریت فارغ از رنگ و نژاد و قومیت، حتی برای حیوانات و نباتات هم حق و حقوق قائل است و فرد را موظف به کنترل اخلاقیات نسبت به تمام موجودات ذی حیات و حتی محیط زیست و مسئول میداند. 
کلیه موارد اخلاقی نسبی هستند و با توجه به موقعیت و مشکلات و زمان و مکان، وابسته به شرایط از نظر کمی و کیفی متغیر هست، در کل شکل های متفاوت اخلاق های دست ساز مکاتب غیر الهی، تلاش برای حذف دین، و اختراع سبک و روشی نوین و جایگزین، مطابق سلیقه های استعمار و استثمار بوده، اگر کتاب (جمهور) افلاطون را خوانده باشی، به راحتی متوجه میشی که همون اخلاق و کنترل جامعه شهر آرمانی افلاطون، در مکتب هگلی فقط کمی امروزه ای شده، و باز کارل ماکس همون رو مدرنیته تر عرضه کرده، که هر سه، همراه چند مکتب سوسیال و کمون و لیبرال و ماتریال و... سرشون توی یک آخور است که بگویند خدا کشک و تعطیل، محور فقط انسان است و خودش باید دین دلچسب را اختراع کند، ولی به بن بست خوردند، چند ماه قبل یکی از وزیران سنای انگلیس رسماً اعلام کرد ما غرامت سنگینی بابت دور شدن از اخلاق معنوی کلیسا متحمل شدیم و ناچاریم اصلاحاتی بکنیم و به طرف کلیسا و اخلاق و معنویت برگردیم، هر چند دعواشون هنوز ادامه داره و عده ای میگن بعد از رنسانس دیگه نباید به طرف اخلاق مذهبی برویم و حتماً باید یک چیز جدید اختراع کنیم که از اخلاق مذهبی بی نیاز باشیم، ژاپن و انگلیس با وجود قوانین و تکنولوژی مدرن، دو کشور افسرده جهان هستند که هر چند آمارها رو سانسور میکنند ولی قضیه افسردگی ملی، اینقدر بحرانی شده که این دو کشور پیشتاز در عصر جدید، وزارت افسردگی تاسیس کردند، حکمت اخلاق بهتر زندگی کردن بشر است، اینکه هر چه برای خود می پسندی، برای دیگران هم روا بدون، و آنگونه که دوست نداری باهات رفتار بشه، با دیگران نکن. الان هر دینی را که نگاه میکنی می بینی به فرقه های مختلف تقسیم شدن و این یعنی سلیقه و برداشت آدمها از دین متفاوت هست، حتی تکفیری ها هم روی پرچشمون نوشته لا اله الا الله ، دزد میگه خدا، صاحبخونه هم میگه خدا.

به نظرم جواب هیچکدام باشد..

گزینه یک.

صرفا کافیه کانت بخونین و ضمنا در حال حاضر کشور حضور فکری داشته باشین!

هیچکدام. زیرا نسبی گرایی اخلاقی باعث زوال اخلاق می‌شود و اخلاق دینی به دلیل ترس پیشینی و انجام  دادن آن‌ها صرف به دلیل ترس و پاداش فاقد ارزش است .اما مطلق گرایی اخلاقی این اسرادات را ندارد