زیباترین بیتی که تا بحال شنیدین

خود را چو یافتی همه عالم ازآن توست

چشم از جهان بپوش، طلبکار خویش باش

#صائب_تبریزی

زیرکی را گفتم این احوال بین خندید و گفت

صعب روزی ست بوالعجب کاری ست پریشان عالمی

سوختم در چاه صبر از بهر آن شمع چگل

شاه ترکان فارغ است از حال ما کو رستمی

استاد شهریار:

در دیاری که در او نیست کسی یار کسی

کاش یا رب که نیفتد به کسی کار کسی

حکیم عمر خیام :
از رنج کشیدن آدمی حُر گردد
قطره چو کشد حبس صدف دُر گردد

مولانا:‌

عاقبت خاک شود حسن جمال من و تو
خوب و بد میگذرد وای به حال من و تو

قرعه امروز به نام من و فردا دگری
می خورد تير اجل بر پر و بال من و تو

مال دنيا نشود سد ره مرگ كسی
گيرم این كل جهان باشد از آن من و تو

●تو محالی و به ممکن شدنت درگیرم

من همانم که تو غمگین بشوی میمیرم.

-میم‌ پناهی.

●گفته بودی که چرا خوب به پایان نرسید؟

راستش زور من خسته به طوفان نرسید.

-شهریار.

●صد نامه فرستادم 

صد راه نشان دادم 

یا راه نمی‌دانی

یا نامه نمیخوانی.

-مولانا.

●مثل عکس رخ مهتاب که افتاده در آب

در دلم هستی و بین منو تو فاصله هاست

-فاضل نظری

●  تلخ و شیرین جهان چیزی به جز یک خواب نیست

مرگ پایان می دهد یک روز این کابوس را

-فاضل نظری

●آنکه از من به تو صدگونه سخن میگوید

به خدا عیب تورا نیز به من می گوید

-مولانا

زان پیشتر که عالم فانی شود خراب

ما را ز جام باده گلگون خراب کن

حافظ

شب وصل است و می در ده که در پیمانه نیست

می بده تا زنم از دست تو پیمانه را

گرمی می به از سردی دوری بود

پس بیا ای یار و بستان باده از 

کاشانه را

ذره ذره هر چه بود از من گرفت 

دیر فهمیدم که گیتی رهزن است