پرسش تطبیقی سبک فردوسی و مولوی؟

آن يكی را داد سلطان عريز 
دست جلادی كه خونش را بريز 
هين بريزش خون به تيغ آبدار 
هم سرش را زود نزديك من آر 
جست از جا ترك جلاّد و دويد 
دست او بگرفت و بيرونش كشيد 
ترك ميرفت آن اسيرش از عقب 
هر طرف ميديد از بهر هرب 
ناگهانش چاهی آمد در گذار 
خويش را افكند در چَه بيقرار 
كورهای بيحد اندر چاه بود 
هر يكی را سوی چاهی راه بود 
مردك بيچاره در آن چَه خزيد 
از جفای ترك بی پروا رهيد 
تركك آمد بر سر آن چه نشست 
از ندم می‌سود دست خود بدست 
نی توانايی كه اندر چه رود 
ور رود او را كجا پيدا كند؟ 
سر فرو كرد اندر آن چاه و بگفت 
ای برادر! باش با انصاف جفت 
اين چه انصافست كز بهر سری 
آبرويم نزد سلطان می‌بری 
بهر يك اشكنبه ای مرد گزين 
پيش شه مپسند ما را شرمگين 
از برای جرعه ای خون عفن 
چون پسندی بر من آن گفت خشن؟ 
هی بيا بيرون بريزم خون تو🪓 
باشم آنگه تا ابد ممنون تو 
راست ماند اين حكايت ای گزين 
با حديث نفس و نفس خويش بين 
خويش بينی چشم عقلت كور كرد 
خود پرستی از خدايت دور كرد 
جنبه خود چون كه باشد از عدم 
می كند دور از خدايت دمبدم/ ملاّ احمد نراقى، مثنوى طاقديس، به اهتمام حسن نراقى، انتشارات اميركبير.
طنز گاهی ما را با واقعيات تلخ اجتماعی روبرو ميكند و گاهی ما را با دشمن بی امان نفس. طنز پرداز اگر به دشمنی با نفس آدمی و هرزه طلبی‌های او می‌پردازد از آن روست كه ريشه همه مفاسد و معايب را چه فردی و چه اجتماعی در نفس تهذيب نشده آدمی می‌بيند.

در ایران کهن، از سنگ و لوح‌های گِل‌پخت (بین‌النهرین) بجای کاغذ برای نوشتن استفاده میکردند. یعنی از جنس گل نرم که با قلم نوک‌تیز (روی لوح‌های مکعبی) حکاکی میشد و سپس پخته میشد. گرچه این روش نگارش ابدی و مقاوم در برابر آتش و زمان بود، لیکن بسیار سنگین و حجم‌گیر بود؛ و حمل و نقل آن دشوار و شکننده بود. روشی قدیمی تر هم داشتند که بر روی چوب و پوست درختان (چین و شرق آسیا) معمول بود که بجای کاغذ، از برش‌های نازک چوب یا پوست درختان خاص (مثل توت) استفاده میکردند. این روشها پیش از اختراع کاغذ رایج بود اما به دلیل سنگینی و ناهمواری، خیلی محبوب نبود تا زمانی که کاغذ جایگزین آن شد. اما جوهر، در گذشته.
ایرانیان از دوران دور ساخت جوهر را شروع کردند و طبق اسناد بدست آمده از مصر باستان و بین‌النهرین که بخشهایی از ایران بودند، جوهر از مخلوط دوده (سیاه) یا خاک رس قرمز (سرخ) با آب و یک چسباننده (مانند صمغ) تهیه میشده. اما چند قرن قبل در اروپای قرون وسطی، جوهر آهن- گالیک (Iron Gall Ink) که از ترکیب اکسید آهن، سولفات آهن و عصاره تانن دارو (گال) به دست می‌آمد، ابداع شد که بسیار ماندگار بود اما به مرور زمان باعث پوسیدگی کاغذ میشد. جوهر نیز سیر تکاملی را طی کرده تا به جوهرهای امروزی رسیده است.

درين زندان، برای خود هوای ديگری دارم 
جهان، گو بی صفا شو، من صفای ديگری دارم 
اسيرانيم و با خوف و رجا درگير، اما باز 
درين خوف و رجا من دل به جای ديگری دارم 
درين شهر ِ پر از جنجال و غوغايی، از آن شادم 
كه با خيل ِ غمش خلوتسرای ديگری دارم
مهدی اخوان ثالث

بعد از اسلام خراسان مهمترین ناحیه ای بوده که شاعران و نویسندگان به خلق آثار خود می‌پرداختند، به همین خاطر اولین سبک ادبی در خراسان بزرگ شکل گرفت. در این دوره شاعرانی ظهور کردند که از طبع ادبی خوبی برخوردار بودند و آثارشون زمینه ساز ظهور شاعران دیگه شد، و بگونه ای که آثارشون تا به الان مورد استفاده قرار میگیرد. از بزرگترین و معروف ترین شاعران سبک خراسانی رودکی، فردوسی، عنصری، فرخی سیستانی و ناصرخسرو قبادیانی هستند.

نقل قول: روزى از قسطنطنيه (استانبول) تا آسياى شرقی، بُرد ادبيات ما بود. خب، زمانی اين طور بوده است؛ زبان فارسی، زبان ديوانی كشور عثمانی بود. در همان زمانی كه كشور عثمانی دائماً با ايران جنگ داشت، نفوذ زبان فارسی آن چنان بود كه منشی و دبير دستگاه عثمانی كار خودش را با خطّ فارسی، با عنوان فارسی، با تعبير و زبان فارسی و با شعر فارسی راه می انداخت! بطرف شرق هم، حتّی تا هند و چين، زبان فارسی بُرد داشت، زبان مذهبی بود؛ زبان ادارى، زبان دبيران و منشيان و زبان ادبيات و هنر بود. 

گزینه الف باید صحیح باشه

پاسخ صحیح گزینه الف است:
فردوسی در شاهنامه بر حیات دنیوی، افتخارات ملی، پهلوانی و شکوه ایران باستان تأکید دارد، در حالی که مولوی در مثنوی بیشتر بر معنویت، عرفان، دل‌کندن از تعلقات دنیوی و سیر به سوی حق تمرکز می‌کند.