معنی کلمات زیر را با ذکر مثال از نثر و نظم بنویسید

1. میانه
2. کسی که میان دو نفر میانجیگری می‌کند؛ میانجی
3. واسطه
4. شخصی را گویند که مابین دو خصم ازبرای اصلاح ذات‌البین توسط نماید

... و میان من و ملک وسیطی عدل و شفیقی مشفق باشی.

 

(ترجمه‌ی تاریخ یمینی)

این چنین رخصت بخواندی در وسیط / یا بدست این مساله اندر محیط

 

(مولانا، کتاب مثنوی معنوی، دفتر دوم، بخش ۵۰)

1. بیهوده
2. بی‌فایده

جام می هستی شیخست ای فلیو / کاندرو اندر نگنجد بول دیو

(مولانا، کتاب مثنوی معنوی، دفتر دوم، بخش 98)

تا به پای خویش باشند آمده / آن فلیوان جانب آتشکده

(مولانا، کتاب مثنوی معنوی، دفتر دوم، بخش 54)

1. از ریشه قتل
2. بسیار کشنده
3. بسیار قتل و کشتن
4. قاتل
5. صفتی است برای چیزی که بسیار باعث مرگ می‌شود

اسیر درد و حسرت را بده پیغام لاتأسوا / قتول عشق حسنت را از این مقتل به قاتل کش

 

(مولانا، کتاب دیوان شمس، بخش غزلیات، غزل شماره‌ی ۱۲۲۳)

1. از ریشه عبث
2. بازیچه
3. سرگرمی
4. به معنی کسی که به بطالت و لهو مشغول است

... یعنی قایلا کذا خلافست میان علما که از بهر چه ایشان را عابث خواند بدان بناها که می کردند قومی گفتند اسراف میکردند در آن فوق الحاجة قصرهای عظیم و منظرهای بلند و هر چه اسراف باشد و فوق الحاجة همه عبث بود ...

(ابوالفضل رشیدالدین میبدی، کتاب تفسیر کشف‌الاسرار و عدة‌الابرار، سوره ۲۶- سورة الشعرا- مکیة، بخش ۴ - النوبة الثانیة)

بده ساقیا می که بی‌بهره از وی / بود در همه شغل لاهی و عابث

(جامی، کتاب دیوان اشعار، بخش واسطة العقد، قسمت غزلیات، غزل شماره‌ی ۱۳۳)

1. از ریشه غرس
2. غرس‌کننده
3. نهال‌کار
4. کسی که درخت می‌کارد

و از لوازمِ استعدادِ پادشاهی اول نسبی طاهر ست که اگر ندارد ، هرچ ازو آید ، بنوعی از نقصان آلوده باشد، چه هرگز از منبتِ سیر و راسن سرو و یاسمن نروید و از مغرسِ خیزران خیری و ضمیران برنیاید، وَالَّذِی خَبُثَ لَا یَخرُجُ اِلَّا نَکِدا ، کبوتر گفت: ازین خیالاتِ محال در گذر.

(سعدالدین وراوینی، کتاب مرزبان‌نامه، باب ششم، داستانِ زن دیبا فروش و کفشگر)

ز رازش چو آگاهی آمد به کوش / مرتو روی آورد مغرس بجوش

 

(ایرانشان (ایرانشاه) ابن ابی‌الخیر، کتاب کوش‌نامه، بخش ۱۲۹)