تلفظ درست واج "ث" مانند زبان کهن پارسی

درود

به  چند سایت  مراجعه کردم و حتی از هوش مصنوعی پرسش کردم، نتیجه این بوده که حرف "ث " همان سین بوده و خب در جایی ذکرشده که در اوستا،  یک صدای دندانی سایشی /θ/ وجود داشت و با نشانه‌ای مانند 𐬚 (θ) در آوانویسی نشان داده می‌شود.

مثال مشهور:

aθa (اَثَه) = «آنگاه»

ولی . در پارسی باستان (Old Persian)

در خط میخی پارسی باستان نشانهٔ جداگانه‌ای برای /θ/ نداریم.

با سپاسمندی

۱. تلفظ «ث» و سایر حروف در زبان فارسی

در زبان فارسی امروز، حروف ث، ص، س همگی به یک صورت تلفظ می‌شن (یعنی مثل "سین").

اما در عربی فصیح، "ث" به شکل /θ/ تلفظ می‌شه، مثل think در انگلیسی.

در فارسی کهن (پهلوی یا پارثی) هم حروف متفاوتی وجود داشت، و تلفظ‌ها دقیق‌تر و تفکیک‌شده‌تر بودن.

در واقع، تک‌صدایی‌شدن تلفظ حروف در فارسی (مثلاً تلفظ یکسان "ز، ض، ذ، ظ") باعث شده:

فهم ریشه‌ی واژگان سخت بشه،

اشتباه‌های نوشتاری و گفتاری زیاد بشه،

و ارتباط ما با متون کهن یا واژگان علمی (مخصوصاً وام‌واژه‌های عربی یا اروپایی) گسسته‌تر بشه.

---

۲. چرا آموزش درست تلفظ انجام نمی‌شود؟

چند دلیل تاریخی، فرهنگی و آموزشی داره:

الف) سیاست‌های زبانی بعد از اسلام

پس از ورود اسلام، فارسی‌زبانان عربی را با لهجه‌ی خودشان تلفظ کردند. رفته‌رفته، تفاوت تلفظ برخی حروف حذف شد.

در واقع، ساده‌سازی تلفظ، نوعی سازگاری اجتماعی بود، نه علمی.

ب) نبود آموزش درست آواشناسی

در مدارس ما، آموزش درستِ واج‌شناسی (فونتیک) و آواشناسی (phonology) وجود نداره.

بچه‌ها اصلاً با تلفظ درست واج‌ها، محل خروج حروف (مخارج) و دگرگونی آواها آشنا نمی‌شن.

پ) کم‌توجهی رسانه‌ها، معلمان، نویسندگان

تلفظ نادرست جا افتاده، و چون نظام آموزشی یا رسانه‌ای اصلاحش نمی‌کنه، ریشه‌دارتر هم می‌شه.

---

۳. اهمیت آموزش درست تلفظ:

تو کاملاً درست گفتی.

اگر تلفظ درست واج‌ها و واژه‌ها آموزش داده بشه:

نوشتن صحیح کلمات راحت‌تر می‌شه.

فهم متون عربی و انگلیسی و علمی دقیق‌تر می‌شه.

حافظه‌ی واژگانی بچه‌ها قوی‌تر می‌شه.

گویش اصیل پارسی دوباره احیا می‌شه.

اشتباهاتی مثل تلفظ اشتباه داروها، نام کشورها، اصطلاحات پزشکی و فنی کمتر می‌شه.

---

۴. راه حل چیه؟

بازگشت به آموزش آواشناسی (فونتیک) از دبستان

ایجاد و گسترش فرهنگستان گفتار پارسی برای آموزش دقیق واج‌ها

ساخت نرم‌افزارها و اپلیکیشن‌های تلفظ‌محور برای آموزش حروف در زبان‌های گوناگون

ترویج گویش‌های درست ایرانی (مثل گویش خراسانی، لری، زرتشتی، گیلکی...) که گاهی تلفظ‌های اصیل‌تر رو حفظ کردن