برابر پارسی واژه تصمیم در سره گرایی

درود بر شما.

آری،سد در سد.

به هر روی،این ویژگیِ زیبای زبان پارسی است که بتوان از هم‌خانواده های یک واژه نیز بهره برد.

ولی درباره "ویدایش" :(این پرسش ها برای بازجویی نیست! من خودم هم نمی دانم.اگر پاسخ پرسشی را می دانید،بفرمایید تا آشکار سازی شود و بدانیم آیا این واژه درخور است یا نه)

۱-آیا ساختار این واژه وی.دای.ش است؟

-اگر بله،*وی* همان *گُ* امروزی باید باشد و بهتر است بگوییم "گُدایِش"

-آیا *دای* همان بن کنونی *دودن* در *ز.دایش* است؟

-به هر روی  بگمان شما این ساختار چگونه معنای "تصمیم گرفتن" دارد؟

۲-آیا ساختار این واژه* ویدای.ش* است؟

-اگر بله،گویا دوستان در آبادیس،برای "ویدا" یکی نوشته اند *آشکار،هویدا* که بی گمان *ویدایش* باید بشود "آشکار کردن،هویدا کردن"،نه "تصمیم گرفتن"

-معنای دیگرش "یابنده،جوینده" است،باز هم  چنان "تصمیم" ای در اینها نیست!

-کاربری  به نام "فانکو آدینات" در آبادیس برای "ویدا" آورده است:

*: این نام در سنسکریت ویده vida به معنی دانش است.
( فرهنگ سنسکریت - انگلیسی مونیر ویلیامز، چاپ 1964 ص. 963 ستون سوم )
در اوستایی vidā با همین گویش امروزی فعل و صفت است به معنی:
1 - چسبیدن ـ وصل ـ ملحق شدن به. 2ـ مؤمن، باورمند 3ـ جستجو ـ تحقیق ـ کاوش ـ پژوهش کردن، کاویدن، پالیدن. 4ـ بنیاد ، تأسیس کردن. 5 ـ پذیرفتن، قبول ـ تأیید ـ تصدیق کردن. 6ـ سراسر گسترده بودن. 7ـ به حال خود رها کردن. 8ـ به خدمت درآوردن، استخدام کردن. 9ـ هدیه کردن یا دادن. 10ـ سودمند، مفید. 11ـ فراهم ـ تهیه شده. 12ـ روال ـ روند ـ مسیر چیزی را مشخص کردن. 13ـ آماده شدن. ( فرهنگ واژه های اوستا، احسان بهرامی )*

باز هم چنان *تصمیم* ای در اینها نیست.