سپاسگزار یا سپاسگذار؟

 در فارسی دو ریشه نزدیک به هم از نظر املایی وجود دارد.

1. گزاردن 
2. گذاشتن

  گزاردن:  به معنای انجام دادن فعلی است (مانند نمازگزار به معنی به جای آورنده نماز) .

گذاشتن: به معنای قرار دادن چیزی در جایی یا وضع کردن و بنیان نهادن چیزی (مانند گذاشتن کتاب در کتاب خانه یا قانون گذاری) از آن جایی که سپاس گزار به معنای به جای آوردن سپاس و تشکر است، پس املای صحیح آن با واژه گزار صحیح است.
بنابراین لطفا از این پس توجه داشته باشید که (سپاس گزار صحیح است). عده ای نیز قانون گذار را قانون گزار می نویسند که این نیز نادرست است.

(دلگرم) 

سپاس‌گزار درسته