آیا "تفکّر" با أرزشتر یا "تباکی"؟

گریه کردن مهم هست . 

چون دل مهم هست . 

تفکر و تعقل و تدبر و ... موجب انباشته شدگی و بارگذاری در دل می شود و این راه رسیدن به خدا نیست . 

اما گریه کردن ( پی بردن به نادانی آدمی و فنا پذیر بودن و ناچیز بودن آدمی در هستی   و حتی ترس از قهر خداوند ) 

موجب پالایش دل می شود و یک دل پاک ، محل تجلی نور خداست .