چرا می گیم گرممه سردمه تشنمه یا گشنمه؟
نقش دستوری ام توی جمله ی «گرمم است» یا «سردم است» چیه؟
چرا به فروزه ضمیر می افزاییم برای گفتن هس ؟؟
٤ پاسخ
درواقع اینجا گرما و سرما یک حالته که داریم اعلام میکنیم من سردی در وجودم هست و یه جور خلاصه نویسی به حساب میاد . نه نهاده چون میشه پشتش نهاد من رو بعلاوش گذاشت نه میشه رو بهش داد که بگیم مفعوله و نه میشه بگی سردِ من هست که بگیم ترکیب اضافیه پس همون چکیده گوییه
چون در هر حال، گرمه، من گرمم است، گرمم است، هوا گرمه، یک معنی را گرممه میده ویا سرده و...
چون واژه ی گرممه یه واژه ی جادویی هستش...
چنانچه نقل کردن که از یه آقای آذری زبان میخوان که از واژه ( ممه )جمله ای بسازه..
ایشون میگه ((گرمَمه))
که با تعجب پرسشگر مواجه میشه و پرسشگر که فکر میکرده خیلی زرنگه،اینبار ازش میخواد که از ((گرممه))جمله بسازه که اینبار جمله ی آقای آذری زبان این بود...
((گرممه آید به دستم/میفشارم با دو دستم))...
که نقله که پرسشگر ، از این حاضر جوابی مرد آذریزبان، چنان شگفت زده میشه و به وجد میاد که در لحظه نمیتونه هضمش کنه و دچار شک میشه و سپس دار فانی رو وداع میگه...
چون م آخر گرمم است / سردم است / تشنهم است / گشنهم است ، ضمیره و میتونیم بجاش بگیم تشنت است / گشنت است