عشق عربی است یا فارسی ؟

واژه “عشق” در زبان پارسی از ریشه پارسی “اشگ” گرفته شده است. “اشگ” به معنای “خواستن” و “آرزو” است.

• واژه “عشق” از ریشه عربی “عَشَق” (ašaq’) گرفته شده است.
• در عربی، “عَشَق” به معنای “چسبیدن” یا “التصاق به چیزی” است.
• پس از ورود اسلام به ایران، به دلیل شباهت واژه “عشق” با نام گیاه “عشقه” (که پیچکی است که به دور درختی می‌پیچد و آن را خشک و تباه می‌کند)، به طور غلط به شکل “عشق” در زبان فارسی رایج شد.
• در واقع، واژه “عشق” در فارسی هیچ ارتباطی به زبان عربی ندارد و معنی “خواستن”، “آرزو” و “جستجو” را می‌دهد.