سبک نگارشی مولوی در مثنوی، در کدام دسته قرار میگیرد؟

تو چو زرّی، ای روان تابناك
چند باشی بستهٔ زندان خاك؟ 
بحر مواج ازل را گوهری
گوهر تحقيق را سوداگری 
واگذار اين لاشهٔ ناچيز را
در نورد اين راه آفت خيز را 
زرّكانی را چه نسبت با سفال؟
شير جنگی را چه خويشی با شغال؟ 
باخرد، صلحی كن و رائی بزن
كژدم تن را بسر، پائی بزن 
هيچ پاكی همچو تو پاكيزه نيست
گوش هستی را چنين آويزه نيست 
تو يكی تابنده گوهر بوده ای
رخ چرا با تيرگی آلوده ای؟ 
تو چراغ ملك تاريك تنی
در سياهی ها، چو مهر روشنی 
از نظر پنهانی، از دل نيستی
كاش ميگفتی كجائی، كيستی 
محبس تن بشكن و پرواز كن
اين نخ پوسيده از پا باز كن 
تا ببينی كنچه ديد ماسواست
تا بدانی خلوت پاكان جداست 
تا بدانی صحبت ياران خوشست
گير و دار زلف دلداران خوشست 
تا ببينی كعبهٔ مقصود را
بر گشائی چشم خواب آلود را 
تا نمايندت بهنگام خرام
سيرگاهی خالی از صياد و دام 
تا بياموزند اسرار حقت
تا كنند از عاشقان مطلقت 
تا تو، پنهان از تو، چون و چندهاست
عهدها، ميثاقها، پيوندهاست 
چند در هر دام، بايد گشت صيد
چند از هر ديو، بايد ديد كيد 
چند از هر تيغ، بايد باخت سر
چند از هر سنگ، بايد ريخت پر 
مرغك اندر بيضه چون گردد پديد
گويد اينجا بس فراخ است و سپيد 
عاقبت كان حصن سخت از هم شكست
عالمی بيند همه بالا و پست 
گه پرد آزاد در كهسارها
گه چمد سر مست در گلزارها 
گاه بر چيند ز بامی دانه ای
سر كند خوش نغمهٔ مستانه ای 
جست و خيز طائران بيند همی
فارغ اندر سبزه بنشيند دمی 
بينوائی مهره ای تابنده داشت
كاز فروغش ديده و دل زنده داشت 
خيره شد فرجام زان جلوه گری
بردش از شادی بسوی گوهری 
گفت اين لعلست، از من ميخرش
گفت سنگست اين، چه خوانی گوهرش 
رو، كه اين ما را نمی آيد بكار
گر متاعی خوبتر داری بيار 
دكهٔ خر مهره، جای ديگر است
تحفهٔ گوهر فروشان، گوهر است 
برتری تنها برنگ و بوی نيست
آينهٔ جان از برای روی نيست 
تا نداند دخل و خرجش چند بود
هيچ بازرگان نخواهد برد سود 
چشم جانرا، بی نگه ديدارهاست
پای دل را، بی قدم رفتارهاست/ پروین اعتصامی. 

علمی: هنگامی که گدازه‌ها بسیار غلیظ است داخل آتشفشان جمع شده و منفجر شود و گنبدهای گدازه به وجود می‌آید. ساز و کار دیگری که آتشفشان را به وجود می‌آورد؛ حرکتی است که پوسته متحمل میشود. گاهی اوقات صفحات به هم برخورد میکنند یا از هم جدا میشوند یا در کنار یکدیگر می‌لغزند. این فعالیت چیزی است که فعالیتهای زمین شناسی شامل زلزله و آتشفشان‌ها را به وجود می‌آورد. برخورد صفحه‌های زمین به همدیگر، در مورد اول که صفحات به هم برخورد میکنند؛ نتیجه اغلب مناطق فرورانش است منطقه فرورانش جایی است که در آن صفحه سنگین تر به زیر صفحه سبک تر می‌لغزد و یک گودال عمیق را تشکیل میدهد. دور شدن صفحه‌های زمین از همدیگر، زمانی کف دریا گسترش پیدا میکند که دو صفحه اقیانوسی از همدیگر دور میشوند که نتیجه آن تشکیل پوسته جدید اقیانوسی است. این پوسته از گدازه ای که از داخل گوشته زمین بالا می‌آید تشکیل میشود. لغزیدن صفحه‌های زمین در کنارهم، موقعی که دو صفحه بصورت افقی برخلاف جهت همدیگر حرکت میکنند مقدار وحشتناکی اصطکاک بوجود می‌آید که حرکت را بصورت لرزه در می‌آورد صفحات همدیگر را لمس میکنند، سپس گیر میکنند و در هم فرو میروند و در نتیجه اصطکاک و فشار سطوحی غیر قابل پیش بینی ساخته میشود. موقعی که فشار ناگهان 
آزاد میشود و صفحات ناگهان تکان میخورند، زلزله به وجود می‌آید. 

با توجه به توضیحات قبلی 

گزینه ج  صحیح است. 

درود.

 گزینه ج) شعر داستان‌گوی با هدف تعلیم عرفانی 

چون مثنوی معنوی مولوی اثری منظوم و داستان‌محور ست که از حکایت‌ها و روایت‌ها برای آموزش مفاهیم عرفانی و اخلاقی استفاده می‌کند؛ بنابراین در دسته‌ی شعر داستان‌گوی تعلیمی عرفانی قرار می‌گیرد.  

پاسخ درست:

مثنوی معنویِ مولانا جلال‌الدین محمد بلخی در قالب شعر روایی (داستانی) سروده شده است، اما هدف اصلی آن آموزش مفاهیم عرفانی، اخلاقی و معنوی است. مولوی از حکایت‌ها، تمثیل‌ها و داستان‌ها برای انتقال آموزه‌های عرفانی بهره می‌گیرد.

بررسی گزینه‌ها:

• الف) نثر مسجع ❌ نثر است، در حالی که مثنوی شعر است.
• ب) شعر داستانی حماسی ❌ حماسی نیست؛ حماسه بیشتر به آثاری مانند شاهنامه مربوط است.
• ج) شعر داستان‌گوی با هدف تعلیم عرفانی ✅ درست.
• د) شعر غنایی ❌ گرچه برخی بخش‌ها حال‌وهوای غنایی دارند، اما مثنوی در کل اثری تعلیمی ـ عرفانی است.
• ه) هیچ‌کدام ❌ نادرست.

نتیجه: گزینه «ج».

درود و وقت بخیر علیرضا عزیز

گزینه ج