داستان پادشاه و کنیزک مولوی چه مفهومی را بیشتر بیان میکند؟

علی اكبر دهخدا تاليفات متعددى دارد كه برخی انتشار يافته است. از جمله تاليفات انتشار يافته ى او امثال و حكم در چهار مجلد است. ديگر از كارهاى علمی و ادبی او تصحيح ديوان منوچهرى و تصحيح ديوان حافظ و فرهنگ فرانسه به فارسی است. ولی شاهكار خدمات فرهنگی او واژه نامه فارسی است كه تا ابد نام او را جاويدان خواهد ساخت. برگرفته از كتاب چشمه ى روشن و كتاب: سرآمدان فرهنگ.

ابوعلی حسين ابن سينا در زمينه ى ادبيات كتابهايی نوشت و اشعارى به وى منسوب است. از آثار او: النجاة، الاشارات والتنبيهات، در منطق و حكمت الشفا، در حكمت علمی نظرى دانشنامه ى علائی، به فارسی؛ اسرار الصلاة، مبدأ و معاد، قانون در طب. اين كتاب با وجود ناقص بودن، سبب شهرت ابن سينا در اروپا شد. اسباب حدوث الحروف و مخارجها، در زبان شناسی؛ الموجز الكبير، الموجز الصغير، هر دو در منطق، رساله حی بن يقظان، المدخل الی صناعة الموسيقی در موسيقی كه از آثار فارابی كامل تر و جامع تر است؛ مقالة فی آلة رصديه. در كل ۲۷۶ عنوان كتاب به او نسبت میدهند كه ۱۳۱ اثر را با انتساب صحيح و مابقی را با انتساب مشكوك از او دانسته اند. 

عمر بن ابراهيم خيام نيشابورى، فيلسوف و رياضیدان و منجم و شاعر ايرانی در اواخر قرن پنجم و اوايل قرن ششم است، مولد و منشأ و اصل او نيشابور بود. ملكشاه بدو احترام میگذاشت ولی رابطه سنجر با او خوب نبود، زيرا سنجر در كودكی مبتلی به آبله شده بود و خيام نزد او رفت و بيرون آمد. وزير مجيرالدوله از خيام پرسيد: او را چگونه يافتی و به چه چيز علاجش كردى؟ وی گفت: اين كودك مخوف است! خادم حبشی اين سخن بشنيد و به سنجر رسانيد. چون وى از آبله برست بغض وی در دل گرفت. وى در ترتيب رصد ملكشاهی و اصلاح تقويم همكارى داشت. خيام اشعارى به پارسی و عربی و كتابهايی به هر دو زبان دارد، از جمله رباعيات او مشهور جهان است/ حکیم عمرخیام 

درود بر شما

گزینه الف درست است

حکیم ابوالقاسم فردوسی (۳۲۹ تا ۴۱۶ قمری) را میتوان بزرگترین شاعر سبک خراسانی و حتی بزرگترین شاعر فارسی گوی دانست. شاعری که بنیانگذار شعر حماسی ملی ایرانی است، با اینکه قبل از او دقیقی اشعاری به زبان حماسی می‌سرود، ولی کسی که حماسه سرایی و حماسه ملی را تقویت کرد و به اوج خودش رساند حکیم ابوالقاسم فردوسی بود، پس به این دلیل فردوسی را بزرگترین شاعر و سرایندۀ پارسی گو دانسته اند. شاهنامه پرآوازه ترین سرودۀ فردوسی و یکی از بزرگترین نوشته‌های ادبیات کهن پارسی است. 
فردوسی در نیمۀ نخست قرن چهارم هجری یعنی در سال ۳۲۹ه. ق در قریۀ باژ از قریه‌های طوس در خانواده ای از طبقۀ دهقان متولد شد. گفتنی است که کلمۀ دهقان به مفهوم کهن و قدیمی خود به معنی زمین دار (مالک) یا دارندۀ زمین بزرگ است. این گروه از مردم در قرن چهارم در آزادی و توانگری میزیستند و از علایق اصلی آنان توجه به فرهنگ و تاریخ ملی ایران بوده است، بنابراین میتوان گفت این گروه از مردمان به فرهنگ ملی ایران و تاریخ گذشته ایران بسیار توجه میکردند و سعی در حفظ آن داشتند. در این باب فردوسی هم، دهقانی بود که برای حفظ فرهنگ و زبان و ادبیات پارسی از استعداد شاعری خود استفاده کرد تا زبان و ادبیات پارسی نه تنها جایگاه اصلی خود را پیدا کند، بلکه باعث شد که این زبان تا قرن‌ها بعد از او ماندگار شود. 

گزینه الف صحیح  است

عشق مجازی و تبدیل آن به عشق حقیقی.