ریشه ی کلمه ی "پزشک "

ریشه کلمه "پزشک" از زبان پارسی باستان است.

در زبان پارسی باستان، این کلمه به صورت "پزشک" (Pezeshk) نوشته می‌شد و به معنای "کسی که درمان می‌کند" بود.

این کلمه از دو بخش تشکیل شده است:

1) "پز" (Pez) به معنای "درمان کردن"
2) "شک" (Shek) به معنای "کننده"

بنابراین، "پزشک" به معنای "کسی که درمان می‌کند" است.

این کلمه در طول زمان به صورت "پزشک" در زبان فارسی امروزی باقی مانده است و ریشه آن به زبان پارسی باستان برمی‌گردد.