گرمش کردن در تمرینات

درود🌻

بله، در فارسی محاوره‌ای و نیمه‌محاوره‌ای از ساختی مثل «گرمش کردن» استفاده می‌کنیم، اما نه به‌عنوان یک واژه مستقلِ رسمی؛ بلکه به‌صورت ضمیر و  حرف ـش چسبیده به فعل:

مثال  در  کاربرد درست در جمله:

قبل از تمرین گرمش کن.

اول باید بدنم رو گرمش کنم.

ماشین سرده، چند دقیقه گرمش کن.

در زبان رسمی معمولاً می‌گوییم: «آن را گرم کن»، «بدنم را گرم کنم»، «گرم کردن بدن قبل از تمرین».

در محاوره و گفتار طبیعی: «گرمش کن»، «گرمش کردم»، «گرمش بده» کاملاً رایج است.

.

کلمه "گرمش" در گویش فارسی، به خصوص در برخی از مناطق، استفاده می‌شود. معانی مختلفی برای "گرمش" در گویش فارسی وجود دارد، از جمله:

• گرم شدن: به عنوان مثال، "خودت رو گرمش کن بعد برو بیرون."
• گرم کردن: به عنوان مثال، "غذا رو گرمش کن تا سرد نشه."
• انجام حرکات کششی و نرمشی قبل از فعالیت ورزشی: به عنوان مثال، "قبل از تمرینات یه کم گرمش کن."

در مورد مثال شما، "گرمش کردن قبل از تمرینات" کاملا صحیح و رایج است. استفاده از "گرمش" به جای "گرم کردن" بیشتر در گفتار عامیانه و محاوره‌ای رایج است. در زبان فارسی رسمی، "گرم کردن" ترجیح داده می‌شود.

• "یه کم گرمش کن تا بفهمی چی میگم." (به معنای "تمرکز کن و دقت کن")
• "کارش به گرمش افتاده." (به معنای "کارش رونق گرفته")
• "هنوز گرمش نیفتاده." (به معنای "هنوز آماده نشده")

همانطور که مشاهده می‌کنید، "گرمش" کاربردهای مختلفی در گویش فارسی دارد.