ملا احمد نراقی نویسنده مثنوی تاقدیس بیشتر با چه عنوانی شناخته میشود؟

از زمان مشروطه و قبل از مشروطه، تعبيرات تازه اى را از عربی گرفتند وارد زبان ما كردند؛ چه زبان سياسی، و چه زبان غيرسياسی، كه گاهی اينها غلط به كار ميرود. من همين امروز داشتم فكر ميكردم به يك مناسبتی، اين تعبير غرور ملّی نظر مرا جلب كرد. خب غرور ملّی يعنی چه؟ آن چيزى كه در فارسی از اين كلمه فهمیده ميشود، چيست؟ يعنی آن احساس عزّت ملّی، بله؟ احساس عزّت ملّی به معناى غرور ملّی است؛ يعنی يك مردمی که احساس با عزت بودن به خودش كند، یعنی احساس شرف كند. خب كلمه ى غرور که اين را نميرساند. غرور؟ كسی كه آشنا با زبان شناسی و واژگان را عربی است، و غَرَر در باب بيع را ميخواند، وَ غَرَّكُمْ بِاللّٰهِ اَلْغَرُورُ، را ميخواند، يعنی فريفتگی جاهلانه؛ كسی فريفته بشود از روى جهالت. اين معناى واقعی واژه غرور است، لذا ميگويند فلانی آدم مغرورى است. اين واقعاً زشت است. اتّفاقاً اين تعبير در فارسی ما در تعبيرات معمولی وجود دارد. آدم باغرورى است؟ آدم مغرورى است؟ اين بد و اشتباه نیست؟ يعنی خودفريفتگی جاهلانه دارد؟ اين وقتی می آيد در فرهنگ ملی، ميشود غرور ملّی، خوب ميشود؟ خب ما چه دلیلی داريم كه يك كلمه را كه معناى نارسا و غلطی دارد، بگوييم؟ كه وقتی از زبان عربی می آيم وارد زبان فارسی ميشوم، تا ديدم ميگويد غرور ملّی، بگويم جناب، ساكت! غرور ملّی چيست؟ غرور ملّی را بگذاريد كنار. درحالی كه شما مقصودتان از غرور ملّی، آن معناى بد اصلاً نيست كه معناى اصلی كلمه است، شما آن شرف و عزت ملّی را ميخواهيد بگوييد؛ خيلی خب، با تعبير درستش بگو، كه دیگران هم اشتباه نكنند در فهم منظور شما. ببينيد، كار به اينجاها رسيده، درحالی كه امروز كسی فكر نميكند كه كلمه ى غرور ملّی، كلمه ى غلطی باشد امّا غلط هستش، و اين غلط، عدم تفاهم به وجود میاورد. بعد این اشتباهات وارد شعر و فیلم و مکتوبات و اسناد تاریخی ما میشود/ بر گرفته از سخنان یکی از مسئولان در رسانه ملی. 

امروز می بينيم كه در دنيا براى گسترش زبانهايی كه حامل فرهنگهاى قدرتهاى جهانی هستند، عمدتاً قدرتهاى غربی، چقدر تلاش ميشود. در چنين ميدانی، مجال براى تبادل فرهنگی ميان فرهنگهاى اصيل و كهن و غنی و پرظرفيت تنگ می آيد. غالباً در ميان ملّتها، توجّه به آن فرهنگها و آن زبانهاى غالب است، یعنی آنهايی كه امكانات فراوان مادّى را در اختيار دارند. بسيارى از فرهنگهاى اصيل و كهن و ريشه دار عالم از يكديگر بی خبرند؛ در حالی كه ارتباط و تبادل آنها با هم، براى خود آن فرهنگها و آن ملّتها بسيار ارزشمند و گران بها و والا است. همه ى اينها ايجاب ميكند كه ما فارسی زبانان، در درجه ى اوّل، و كسانی كه هرچند فارسی زبان نيستند امّا ارزش فارسی و اهمّيت تاريخی و ميراث عظيمی را كه اين زبان حامل آن است، ميدانند، براى گسترش زبان فارسی، به معناى گسترش جغرافيايی، تلاش كنيم، كه اين خود يك وظيفه است.

بادرود. گزینه ب فقیه. 

درود بر شما

وجه غالب ایشان فقاهت است

همی ریزد میان باغ، لولوها به زنبورها 
همی سوزد میان راغ، عنبرها به مجمرها 
ز قرقوبی به صحراها، فروافکنده بالش‌ها 
ز بوقلمون به وادی ها، فروگسترده بسترها 
زده یاقوت رمانی به صحراها، به خرمن‌ها 
فشانده مشک خرخیزی، به بستان‌ها به زنبرها 
به زیر پر قوش اندر، همه چون چرخ دیباها 
به پر کبک بر، خطی سیه چون خط محبرها 
چو چنبرهای یاقوتین به روز باد گلبن‌ها 
جهنده بُلبُل و صُلصُل، چو بازیگر به چنبرها 
همه کهسار پر زلفین معشوقان و پر دیده 
همه زلفین ز سنبل ها، همه دیده ز عبهرها 
شکفته لالۀ نعمان، بسان خوب رخساران 
به مشک اندر زده دلها، به خون اندر زده سرها 
چو حورانند نرگسها، همه سیمین طبق بر سر 
نهاده بر طبق‌ها بر ز زر ساو ساغرها 
منوچهری دامغانی
صُلصُل نوعی پرنده بنام فاخته است، نامهای دیگرش کالِنجَه، طوقی، کوکو. امروزه در گویش عامیانه یاکریم و موسی‌کوتقی میگویند/ فرهنگ عمید، فرهنگ فارسی.

سلام مستحضر هستید که سابق ما علامه داشتیم و اغلب در هر شاخه ای دستی برآتش داشته اند ایشان نویسنده، شاعر، ماهر در ریاضی، نجوم، هندسه، فلسفه، و بسیاری علوم اسلامی  دیگر بوده اند.