همه وقت عارفان را نظر است و عامیان را نظری معاف دارند و دوم روا نباشد

درود بر شما. ..

این بیت   تقسیم‌بندی میان دو سطح از درک حقیقت در عارف و عوام  ارائه می‌دهد.

شعر می‌گوید که. آنچه برای  عارف، یک حقیقتِ آشکار   است،  برای عوام  که نگاهی سطحی   دارند،  مبهم است...

در واقع، شعر به این نکته اشاره دارد که عارف با بصیرت خود، همواره اصل مطلب را می‌بیند ...
  اما عوام  با  نگاه  سطحی  از رسیدن به اصلِ مطلب عاجز اند.. یعنی نگاه عامیانه،.«« دوم روا نباشد»».یعنی اینکه  عامی بخواهد  ، نگاهِ عامیانه خود را  برای رسیدن به آن حقیقتِ عمیق ، قالب کند. صلاحیت   ندارد و ادعایِ فهمِ آن، نوعی خطا یا بیراهه است

این شعر میگوید نباید با دانشِ سطحی، درباره‌ی حقایقِ عمیق سخن گفت.

درود dovom  به معنی دوم ،