جهان بیش از مهبانک چی بود؟!

دانشمندان  به این نتیجه رسیدن  که در قبل یک کائنات بوده که منقبض و فشرده شده و به حدی از فشردگی رسیده که منفجر شده و مهبانک پدیدار شده و این کائنات فعلی نتیجه آن هست . و منطقی بنظر می آید . 

پس نیستی نبوده . اصلا نیستی نداریم . 

اگر شما وارد اتاق تاریک و بدون نور شوید ، از شما می پرسم : اینجا چیزی هست ؟ 

شما می گوئید : نه اینجا هیچی نیست .

زمانی که لامپ روشن شود ، شما چیزها را می بینید ، از چیزها ، آگاهی/ دانستگی پیدا می کنید . حالا می گوئید : اینجا ، چیزهائی هست . 

پس الله   نور   السماوات و الارض ، یعنی خدا نوری است که تاریکی را روشن می کند . یعنی اگر نور خدا نباشد ، چیزی نیست . 

بعبارتی ، نوری است که بر انرژی تاریک نفوذ و رسوخ می کند و آنرا به حیات می آورد/ به جنبش وا می دارد . از حالت بالقوه به بالفعل می آورد  .یعنی خدا نوری است که موجب می شود تا از چیزها ، دانستگی / آگاهی پدیدار شود .

این نور ، جان است . 

خدا که از رگ گردن به آدمی نزدیکتر است و آگاه از دل اوست ، یعنی آن نوری است که در دل است . نورِ جان یا آگاه بودن که بر موضوعات درون دل می تابد و آنها را به حیات می آورد . به جنبش وا می دارد . 

اما در مورد ابعاد دیگر . 

چیزی یا جهانی جای دیگر نیست . بلکه زمانی که از سطح به عمق می رویم ، وارد دید و شناخت دیگری از انچه هست ، می شویم . 

بطور مثال ، شما  از طریق پنج حس با دنیا در ارتباط هستید . از طریق پنج حس ، از موضوعات دنیوی ، آگاهی / دانستگی دارید . اگر با میکروسکوپ به چیزها نگاه کنید ، اجزا ریزتر را می بینید . سلولها ، سپس اتمها ، سپس ، الکترون .... ، سپس کوارک ها ، سپس ریز کوارک ها و ..... 

هر کدام از این دیدنِ درون اجزا چیزها ، 

یعنی شما وارد یک بعد دیگر از آن چیز شده اید . 

مثلا مغز ، در حالت عادی ۱۰٪ روشن است . 

اگر ۲۰٪ روشن شود ، شما وارد بعد و شناخت دیگری از همان چیزهائی می شوید که در قبل با ۱۰٪ مغز از آن هوشیار بودید . 

یا اگر بجای پنج حس ، با چشم سوم یا امواج  جلوی مغز  ،   از چیزها آگاه شوید ، حالا یک بعد دیگر از همان چیزهائی را که قبلا با پنج حس از آن دانستگی داشتید ،   دریافت می کنید . 

پس ما چیزی ، جهانی خارج از این کائنات نداریم . منتها در هستی ،چند صد میلیارد ، کائنات وجود دارد . ولی هیچوقت قادر نخواهید بود از این کائنات ، وارد کائنات دیگر شوید .‌بخاطر اینکه در مابین کائنات ، نورِ خدا وجود ندارد . اما نیستی نیست . فقط هیچ چیزی نیست .  چون نور خدا نیست .

یعنی ما تا جائی در هستی می توانیم پیش برویم که در آنجا نور خدا باشد .

فرضیه انیشتن و کرم چاله ها هم ، یعنی بجای اینکه یک مسافت در فضا را مثلا ۱۰ سال نوری طی کنید ، یک میانبر می زنید و در ۱ سال نوری بطور مثال طی می کنید . اما جهان دیگری در کار نیست . 

در واقع ابعاد فضا و زمان را خردتر ، ریزتر ، کوچکتر  می کنیم . اما جهان دیگری در کار نیست . ابعاد این کائنات را طی می کنیم . 

منبع راهنما_اریس