علوم دینی و فلسفه دین

اون نبشته به پارسیِ و برای پارسایان. کسی که از هر ده واژه ش دوازده تاش عربیُ به  خردِ ایرانی نزدیک نیست نمیتونه بفهمتش. از واژگانی که بر میگزینید اشکارِ اون نبشته راهنمای شما نخواهد بود. 

به گمونم نبشته ی تهمورس دینشاهِ.

در نبشته ای کهن به نام بُندهش(آغازِ افرینش)  که خردُ هستیشناسی ایرانی رو بازگو میکنه و هیچکدام از واژگانِ  اهل شریعت،ارواح، اجساد، مقام معلوم مفارقت قالب در اون گزارش نشده، آورده شده که هرمزد نخست جهان را به مینویی (معنایی) افرید و سپس به ماده در آورد.

مینو آن است که در اندیشه جاری ست. پیش از ساخت هم باید اندیشید.

سوال شما به گمانم خیلی تخصصی هست و باید کسی پاسخ بده که اهل فن باشه.

اما برداشت من اینه که چون روح رو خداوند میگه از روح خودش میدمه در کالبد انسان، پس روح مثل خدا از ازل بوده و تا ابد هم هست.

اما جسم انسان خب مشخصه که از چه زمانی  آفریده شده و قطعا بعد از خلقت روح  بوده.