در راستای به وقوع پیوستن آرزو امام شهید

درود

همانگونه که جناب الهیاری گفتند تا زمانی که یک پژوهشگر در کارش در زمینه‌های گوناگون آرامش روانی نداشته باشد  کاری از پیش نخواهد برد بویژه اینکه نباید نگرانی داشته باشد که آیا یافته‌هایش خریدار خواهد داشت یا نه؟!

ولی شوربختانه در کشور ما کسی برای نویافته‌ها  ارزشی نمی‌گذارد  نه دولت نه صنعت نه بازار و نه مردم، حتما باید همان را در دست بیگانگان ببینند تا چشمشان را بگیرد.

مگر اینکه دولت، زمینه‌ها را برای  پژوهش و پیشرفت دانش  فراهم سازد و خود نیز خریدار و بازاریاب برای دستاوردهای آن شده و پیوندگر میان دانشگاه و صنعت باشد  ولی این چیزی که از روال دولت‌ها در این کشور دیده می‌شود  میان  این آرمان تا کارکرد دولت‌ها، زمین تا آسمان جدایی بوده است.

اکنون که تحریم‌ها و راهبستها بسیار فراگیر شده ولی پیش از آن نیز فکر و ذکر دولتمردانمان این بود که چگونه نفت و گاز و کان بیشتری بفروشند در کنارش مثلن یک فرش و پسته و زعفرانی هم بگذارند!

در تارنمای آبادیس چنین چالشی که گفتید را من سراغ ندارم ولی از میان کاربران، کاربرانِ دلسوز و میهن‌پرست  و پارسیگرا  به‌فراوانی دیده می‌شوند و می‌توان  آنها را در زیر واژگان بویژه واژه‌های تازی یافت.

آرزومند کامیابی برایتان دارم. 

سلام ، فقط از این طرق که شما اشاره کردید فکر نمیکنم هزار سال دیگه کسی بخواد از زبان فارسی به دنبال اکتشافات  جدیدی که شده برود چون به فرض اگر ما صد سال پیش برویم آنها هم ( منظور مابقی جهانیان ) صد سال پیشرفت خواهند کرد ، یه شتاب میخواهد ، شتابی که در آن همه نخبگان ، اندیشمندان ، مفسران ، ووو بدون درگیری های نظری و عملی، در محیطی بدون استرس و فشار  های اقتصادی، و  حتی امنیتی ، بکاری که انجام میدهند متمرکز شوند ، و از این قبیل مسائل اصلا برای شخص و اشخاص وجود نداشته باشد