معنی این ضرب المثل ها چیست؟

ما را به دم پيری نگه نتوان داشت 
در حجرهٔ دلگير نگه نتوان داشت 
آن را كه سر زلف چو زنجير بود 
در خانه به زنجير نگه نتوان داشت 
مهستی گنجوی 

فرخی سیستانی از زبان ملک الشعرای بهار و ظلم سلطان محمود غزنوی: 
شد چو محمود غزنوی سوی ری 
مردم ری شدند تابع وی 
شهر بی جنگ وكينه شد تسليم 
زان كه بودند مردمان حكيم 
ليك شه دارها بپا فرمود 
بر حكيمان ری جفا فرمود 
بر در ری دويست دار افراشت 
كرد بر دار هركه نامی داشت 
وز حكيمان و از خردمندان 
كرد خلقی عظيم در زندان 
همه در قلعه‌ها هلاك شدند 
خاك بودند و باز خاك شدند 
(فرخی) فتح ری به نظم آورد 
در رهش فرش تهنيت گسترد 
وز سخن‌های (فرخی) پيداست 
كاين جفاهای بی عدد زكجاست 
مردم رازی و عراقی را 
بجز اقليم شرق باقی را 
قرمطيشان گهی نهاده لقب 
گاه بی دين وگاه بد مذهب 
همه را خوانده مستحق دمار 
لايق تيغ تيز و درخور دار 

ویژگی‌های کلی فارسی دری: پیوستگی تاریخی بسیار قوی با فارسی کلاسیک (حافظ، فردوسی، سعدی) و همچنین، حفظ بسیاری از واژه‌ها و ساخت‌های کهن، و وام گیری گسترده از عربی، ولی کمتر از فرانسوی و انگلیسی، نسبت به فارسی ایران، و ضمناً تلفظ شفاف‌تر واکه‌ها را دارد (مثلاً تمایز واضح قاف و غین)

فرق است بين نويسنده اى كه گوشه ى خانه اش نشسته و بايد بِزورِ قدرت بيان قلمش، خود و كتابش را ميان مردم جا كند، و آن كسی كه خودش در مقابل مردم مطرح است، یعنی بعضی در داخل مردم هستند، و چنین کسی که مردم او را می بینند و می شناسند؛ گرچه يك عدّه موافق او هستند، و يك عدّه هم مخالف. خودِ همين مخالفتها هم يك نکته مثبت است؛ نبايد بگوید با من مخالفند؛ اتّفاقاً همين مخالفت موجب ميشود كه اين شخص مطرح بشود و بتواند در جایگاه مناسب حرفش را بزند.  از عکس العمل و واکنش این افراد در مقابل مخالفین میتوان بهتر او را شناخت.

میگویند یک نفر خسیس یک بسته آدامس خرید و به منزل آورد و برای این که زود تمام نشود، روی آن نوشت هر هشت روز یک عدد!💐

۱. وسیلۀ بهره بردن از  موهبت فراهم نیست.  / موقعیت هست ولی توان لازم مهیا نیست.

۲. انسان‌ها حتی نزدیک‌ترین‌ها هم باهم فرق دارند.

۳. مزاحم نشو.

وقتی به رضای خدا راضی نیستیم و عجول هستیم و همیشه فکر می‌کنیم جایی کار میلنگد وقتی نان داشتم دندان نداشتم( دوران کودکی) وقتی دندان داشتم، نان نداشتم (جوانی)، و باز وقتی نان داشتم، دندان نداشتم(پیری) 

همه مثل  نیستیم و هرکسی شرایط خاص خود را دارد

دست از سر ما بردار و بقول معروف برو این دام بر مرغ دگر  نه

۱) «خدا جامه داده، کو اندام؟ نان داده، کو دندان؟»
یعنی گاهی امکانات یا نعمت هست، اما توانِ استفاده از آن نیست.
مثلاً کسی پول دارد ولی سلامتی ندارد، یا غذایی هست اما دندان برای خوردن نیست. این ضرب‌المثل را برای بیان ناسازگاریِ نعمت و توان بهره‌بردن به کار می‌برند.

۲) «خدا پنج انگشت را یکسان نیافریده.»
یعنی آدم‌ها با هم فرق دارند؛ از نظر توانایی، اخلاق، ثروت، فکر و شرایط زندگی یکسان نیستند.
این مثل معمولاً برای پذیرفتن تفاوت‌های انسان‌ها یا توجیه اختلاف‌ها به کار می‌رود.

۳) «خدا روزی‌ات را جای دیگر حواله کند.»
یعنی امید و روزیِ تو از اینجا نیست و شاید در جای دیگری به موفقیت یا درآمد برسی.
گاهی هم به صورت کنایه‌آمیز گفته می‌شود؛ مثلاً وقتی کسی در جایی قدر نمی‌بیند یا کاری برایش جور نمی‌شود، می‌گویند خدا روزی‌ات را جای دیگر حواله کند.