این شعر معروف که بسیار شنید ایم، از کیست؟

شوی زن نوجوان اگر پیر بود 
چون پیر بود همیشه دلگیر بود 
آری مثل است آنکه گویند زنان 
در پهلوی زن تیر به از پیر بود 
بانو شاعره مهری 

ما را به دم پیر نگه نتوان داشت 
در حجره دلگیر نگه نتوان داشت 
آنرا که سر زلف چو زنجیر بود 
در خانه به زنجیر نگه نتوان داشت 
بانو شاعره مهستی 

مضراب ز زلف و نی ز قامت سازی 
در شهر رسد ترا کبوتر بازی 
دلها چو کبوترند در سینه طپان 
تا تو نی وصل بر کدام اندازی 
بانو شاعره مهستی 

سنبل تو غالیه سائی نکند 
باد سحری نافه گشائی نکند 
گر زاهد صد ساله به بیند دستت 
بر گردن من که پارسائی نکند 
بانو شاعره مهستی 

شوی زن نوجوان اگر پیر بود

تا پیر شود همیشه دلگیر بود

آری مثل است این که گویند زنان

در پهلوی زن تیر به از پیر بود

✏ «مهستی گنجوی»

تنگتر شد دلم ایدوست از آن تنگ دهانت 
به میان تو که لاغر ترم از موی میانت 
عهد کردم که بپوشم نگه از روی تو بازم 
نگران میکندم گوشۀ چشم نگرانت 
از بانو شاعره گوهر 

منسوب به مهستی گنجوی است.