معماهای فیزیک ، صدا و صوت

به نطر من، صدای اصلی خودمون ، پیش از اینکه ، با گوش بشنویم، از درون می شنویم  و  وقتی صدای ضبط شده خورمونو می شنویم  دیگه از درون نیست. 

با سلام. دلیل این موضوع  اینه که ا صدا در استخوان جمجمه  می پیچد و سپس به گوش میانی ما. میرسه .  به این دلیل است که صدایی که مشنویم با صدایی که ضبط میکنیم. متفاوت به نظر میرسه

 مغز ما به شنیدن صدا با ((ترکیب  دو سیگنال))= (هوایی + استخوانی) عادت دارد، بنابراین وقتی فقط صدای  ضبط‌شده خودمان را  که از نظر فیزیکی فقط (هوایی) است    را می‌شنود، آن را **غیرطبیعی** و ناخوشایند تفسیر می‌کند.

فکر کن وقتی حرف می‌زنی، صدات از دو جا به گوشِ خودت می‌رسه:

مثل بقیه: صدات از دهنت میاد بیرون، تو هوا می‌چرخه و میره تو گوش‌هات. 

یه راهِ مخفی، فقط برای تو: صدات مثل یه لرزش کوچولو، از توی سر و استخون‌های صورتت هم می‌پیچه و به گوشِ داخلیت می‌رسه! (یه جورایی مثل وقتی که داری بلند آواز می‌خونی و قفسه سینه‌ات می‌لرزه!)

این راهِ مخفی (لرزشِ توی سرت) باعث می‌شه صدات برای خودت یه کم بَم‌تر و کلفت‌تر به نظر بیاد.

حالا، میکروفون که مثلِ سرِ تو لرزش نداره! اون فقط صدایی که توی هوا پخش شده (همون راهِ اول) رو ضبط می‌کنه.

پس وقتی به صدای ضبط شده‌ات گوش می‌دی، اون صدای راهِ مخفیِ توش نیست! برای همین صدات به نظرت عجیب، شاید یه کم زیرتر یا فرق‌دار میاد.

ولی صدای دوستات رو تو همیشه فقط از راهِ هوا می‌شنیدی، چه زنده چه ضبط شده، برای همین صدای ضبط شده‌شون برات عادیه!