پرسش‌ها با دسته‌بندی (زبان فارسی => زبان فارسی => اصطلاحات)

ولیحه به چه معنا می‌باشد ، در خود آبادیس معنی کرده ولی مفهومی ندارد 

اگر کردی این خوی ماران رها وگر نی من و تیغ چون اژدها چنانت دهم مالش از تیغ تیز که یا مرگ خواهی ز من یا گریز ✏ «نظامی»  

سر بی‌زبان کاو به خون تر بود به است از زبانی که بی سر بود زبان را نگهدار در کام خویش نفس بر مزن جز به هنگام خویش زبان به که او کام‌داری کند چو کامش رسد کامگاری کند زبان ترازو که شد راست نام از آن شد که بیرون نیاید ز کام ✏ «نظامی»  

چنین زد مثل شاه گویندگان که یابندگانند جویندگان ✏ «نظامی»  

پذیرا سخن بود شد جایگیر سخن کز دل آید بود دلپذیر ✏ «نظامی»  

میانجی چنان کن برای صواب که هم سیخ برجا بود هم کباب ✏ «نظامی»  

محیط به چمچه پیمودن

تنگی پسته شکرشکنش بوسه را راه بسته بر دهنش ✏ «نظامی»  

چون دعا گفت بر سریر بلند برگشاد از عقیقْ چشمهٔ  قند ✏ «نظامی»  

چرا می گویند :  خود را بشناس تا خدا را بشناسی خود چیست و کیست ؟  و چگونه خود را بشناسیم؟  آیا  'خود' ، همان ' من ' است؟  چه نشانی در خود هست ، که به شناخت خدا می رسد؟