پیشنهاد‌های دکتر احمد. ع. معینی (٣,٠٠٤)

شکم شکمبه معده بطن آن دل مردی که از زن کم بود آن دلی باشد که کم ز اشکم بود ✏ �مولانا�

دستار ستارخوان پارچه میزری چه بود اگر او گویدم در رو اندر عین آتش بی ندم ✏ �مولانا�

پاک شده تمیز شده قوم گفتند ای صحابی عزیز چون نسوزید و منقی گشت نیز ✏ �مولانا�

جمع وسخ چرک ها پلیدیها کثیفی ها بعد یکساعت بر آورد از تنور پاک و اسپید و از آن اوساخ دور ✏ �مولانا�

دستارخوان دستمال سفره پیش بند جمله مهمانان در آن حیران شدند انتظار دود کندوری بدند ✏ �مولانا�

سفره دستمال سفره او حکایت کرد کز بعد طعام دید انس دستارخوان را زردفام گفت زانک مصطفی دست و دهان بس بمالید اندرین دستارخوان ✏ �مولانا�

چشم داشت امید تمنا انتظار داعی هر پیشه اومیدست و بوک گرچه گردنشان ز کوشش شد چو دوک بامدادان چون سوی دکان رود بر امید و بوک روزی می دود بوک روزی نبو ...

قفس آتشدان چند کوبیم آهن سردی ز غی در دمیدن در قفض هین تا بکی ✏ �مولانا�

کنیزک کلفت پیشخدمت زن طاس و مندیل و گل از التون بگیر تابه گرمابه رویم ای ناگزیر ✏ �مولانا�

لنگ دستار دستمال عمامه طاس و مندیل و گل از التون بگیر تابه گرمابه رویم ای ناگزیر ✏ �مولانا�

غلام نوکر پیشخدمت بنده میر شد محتاج گرمابه سحر بانگ زد سنقر هلا بردار سر بود سنقر سخت مولع در نماز گفت ای میر من ای بنده نواز ✏ �مولانا�

مکر کننده حیله گر مکار نیرنگ باز زین سبب بد که اهل محنت شاکرند اهل نعمت طاغیند و ماکرند ✏ �مولانا�

دام تله قفس مسجد طاعاتشان پس دوزخست پای بند مرغ بیگانه فخست ✏ �مولانا�

فال شوم پیش بینی بد تفسیر بد تو همی گویی خمش کن زین مقال که زیان ماست قال شوم فال ✏ �مولانا�

ملامت کردن نکوهش کردن تو بگویی فال بد چون می زنی پس تو ناصح را مثم می کنی ✏ �مولانا�

بپر بلند شو فعل امر جهیدن تو بگویی فال بد چون می زنی فال چه بر جه ببین در روشنی ✏ �مولانا�

فعل امر جهیدن بپر از جای بلند شو مهربانی مر ترا آگاه کرد که بجه زود ار نه اژدرهات خورد ✏ �مولانا�

خوب مرغوب بدرد بخور مفید در مثال قصه و فال شماست در غم انگیزی شما را مشتهاست ✏ �مولانا�

نکوهیده مکروه زشت ناپسند قبیح هر کجا افسانهٔ غم گستریست هر کجا آوازهٔ مستنکریست ✏ �مولانا�

ابریق کوزه لوله دار در گلستان عدم چون بی خودیست مستی از سغراق لطف ایزدیست ✏ �مولانا�

استسقا آب خوردن تشنگی زیاد آب آوردن شکم لاجرم آماس گیرد دست و پا تشنگی را نشکند آن استقا ✏ �مولانا�

با دو رفتن بحالت دویدن حرکت کردن چونک جفتی را بر خود آورم آید آن را جفتش دوانه لاجرم ✏ �مولانا�

جمع پیل پیلان جمع فیل فیل ها پیل خود چه بود که سه مرغ پران کوفتند آن پیلکان را استخوان ✏ �مولانا�

کافور زدن به میت تا خوشبو شود بنگرید ای مردگان بی حنوط در سیاستگاه شهرستان لوط ✏ �مولانا�

پرده حجاب کوه بر خود می شکافد صد شکاف آفتابی از کسوفش در شغاف ✏ �مولانا�

شب اول ماه قمری از سر که بانگ زد خرگوش زال سوی پیلان در شب غرهٔ هلال ✏ �مولانا�

نان کلوچه نان قندی سگ کلیچه کوفتی در زیر پا تخمه بودی گرگ صحرا از نوا ✏ �مولانا� به آتش به دل گشت مشتی شرار کلیچه شد آن سیم کاووس وار ✏ �نظامی�

زنبیل سبد در گویش شوشتری و دزفولی نیز بهمین معنی بکار میرود سله بر سر در درختستانشان پر شدی ناخواست از میوه فشان ✏ مولانا بس مبصّر که مار مُهره خر ...

لباس جامه پوشش چون نباشد طفل را دانش دثار گریه و خنده ش ندارد اعتبار ✏ �مولانا�

پیروی کننده دنبال کسی رفتن تعقیب کننده با چنین گبزی و هفت اندام زفت از شکاف در برون جستند و رفت ✏ �مولانا�

ریسمان طناب نخ بند مرغ مردهٔ خشک وز زخم کلاغ استخوانها زار گشته چون پناغ ✏ �مولانا�

بدکاره بی حیا وآن دگر عور و برهنه لاشه باز لیک دامنهای جامهٔ او دراز ✏ �مولانا�

کاسه گلی کاسه سفالی بود شهری بس عظیم و مه ولی قدر او قدر سکره بیش نی ✏ �مولانا�

مودت حب دوستی خواندم آن را بر دل احمق به ود صد هزاران بار و درمانی نشد ✏ �مولانا�

ماوا منزلگاه محل فرود محل نزول گفت آری گفت آن شه نیستی که فسون غیب را ماویستی ✏ �مولانا�

راست درست برابر یکسان بهبود یافتن خوب شدن گفت آخر آن مسیحا نه توی که شود کور و کر از تو مستوی ✏ �مولانا�

رضایت داشتن راضی بودن خشنود بودن کز پی مرضات حق یک لحظه بیست که مرا اندر گریزت مشکلیست ✏ �مولانا�

واسطه گری کردن به توسط کسی کاری انجام دادن میانجی بودن حدوسط نگهداشتن زانک نفع نان در آن نان داد اوست بدهدت آن نفع بی توسیط پوست ✏ �مولانا�

گذشتگان پیشینیان اجداد گرچه هر قرنی سخن آری بود لیک گفت سالفان یاری بود ✏ �مولانا�

یقین باور اطمینان اعتقاد چونک قشر عقل صد برهان دهد عقل کل کی گام بی ایقان نهد ✏ �مولانا�

پرنده ابابیل مرغ بابیلی دو سه سنگ افکند لشکر زفت حبش را بشکند ✏ �مولانا�

گندم جدا شده از کاه غله جدا شده از کاه بی سبب مر بحر را بشکافتند بی زراعت چاش گندم یافتند ✏ �مولانا�

رساله ها مکتوبات نوشته جات دستنویس ها کوهها با تو رسایل شد شکور با تو می خوانند چون مقری زبور ✏ �مولانا�

اشتباه نهان کردن پوشیده داشتن مکتوم نمودن همچنان کین ظالم حق ناشناس بهر گاوی کرد چندین التباس ✏ �مولانا�

گوینده سخن سخنگو اعلام کننده بیان کننده قایل این بانگ ناید در نظر لیک دل بشناخت قایل را ز اثر ✏ �مولانا�

ملامت کردن سرنش کردن نکوهش کردن سرکوفت زدن ز اعتماد او نبودش هیچ غم از غلامی وز ملام و بیش و کم ✏ �مولانا�

محل کسب محل درآمد پیشه و شغل مکسب کوران بود لابه و دعا جز لب نانی نیابند از عطا ✏ �مولانا�

گلوکوم کاتاراکت عیوب انکساری

پچ پچ کردن در گوشی حرف زدن نجوا کردن فجفجی افتادشان با همدگر کین فضولی کیست از ما ای پدر ✏ �مولانا�

مدیحه ستایش ثنا بهر کتمان مدیح از نا محل حق نهادست این حکایات و مثل ✏ �مولانا�