اسم - صفحه 62

دختر خوش قد و قامت و زیبا، ( رسا، دخت = دختر )، دختر بلند بالا و موزون

شاخه تازه ای که از بیخ درخت در آید، زاده ی درخت مو، شاخه ی تازه ای که از بیخ درخت بر آید، رشتاک، [ا ...

خردمند

نام یک کوه، ( منسوب به رَضوی ) نام کوهی میانِ مدینه و ینبع در جزیرةالعرب

ماهر

دختر خوش سخن، بانویی که شیرین حرف می زند

درخشان، دختر سالم

خوش اخلاق

با اخلاق، با نزاکت

امید

نام روستایی در نزدیکی کرمان

گرانمایه و با ارزش، چیز گرانمایه، نوعی پنبه

بی پیرایه

مثلِ سایه، مانندِ سایه

کسی که خدا و بندگان خدا او را دوست دارند

بلبل

ستاره گردنده، سیاره

سایه ماه

سایه و پناه مهربان

در گویش مازندران سایه

نگهبان و نگهدارنده، ( = صایین، صائین )، ( اعلام ) بخشی از نام قدیم ( سایین دژ، صایین دژ، شاهین دژ ) ...

کبوتر

نام یکی از الحان باربد، سبزرنگ

نام یکی از الحان قدیم ایرانی

فصل بهار

گیاهی که به صورت خودرو در جایی سبز شده است، سبزه وار، چمن زار، گندمگون

سبزه ای که در فصل بهار می روید، بهار سبز و خرم

سبزه ( فارسی ) + قبا ( عربی ) پرنده ای به رنگ آبی لاجوردی و دم آبی مایل به سبز

مصغر سبز، پرنده ای سبز رنگ که مانند هدهد بر سرش تاجی دارد، معشوق، شیشه شراب

سبزرنگ، گندمگون

پاک و منزه، [سبوح = پاک و منزه، ا ( پسوند نسبت ) ]، منسوب به سبوح

قطعه طلا و نقره گداخته شده

کبوتر

سپاس، حمد و ستایش، ه ( پسوند نسبت ) )، منسوب به سپاس

شعر، غزل، سرود، نغمه، شعری که با آواز خوانده میشد، شعری که با آواز خوانده می شود

چشم ها

اسب به ویژه اسب سفیدرنگ

جوانه درخت، شکوفه برگ

جمع چشم، ( مجاز ) عزیز و گرامی، دو چشم

محل خارج شدن طبیعی آب از زمین، ( مجاز ) نمونه، سوراخ ریز، منبع، مبدٲ و اصل چیزی، ( در علوم زمین ) م ...

پرستو

صلیب، کنایه از زلف معشوق است

ویژگی کسی که با ناز و خرام راه برود، خرامان، خرامنده، پیاله شراب، پیمانه باده، آن که می خرامد و با ...

ظرفی که در آن شراب می خورند، پیاله، ساغر، جام، ( در قدیم ) پیاله ی شراب، پیاله شراب

زینت دهنده باغ، باغبان، آنچه موجب زیبایی و آراستگی باغ و بوستان است

آن که یا آنچه زینت دهنده چمن است، نام چند نوع گیاه علفی که گل آذین قرمزرنگ آنها به شکل تاج خروس است ...

خوش سیما، زیبا، ( مجاز ) زن گندمگون و سبزه را گویند، آن که چهره ای زیبا چون باغ و بوستان دارد

چمن چهر، خوش سیما، ( = چمن چهر )

دارای چهره ای روشن و لطیف چون آب

آراینده چهره

نام رودی و دهی در حوالی شهرکرد

روشن کننده صورت، مرکب از چهر ( صورت ) + افروز ( افروزنده، روشن کننده )

( مجاز ) نژاده، اصیل، لقبی است که در شاهنامه به همای دختر بهمن داده شده، ( به مجاز ) نژاد و اصیل، ل ...

چهر افروز