پیشنهاد‌های ژاسپ (٤,٣٣٥)

گزلک. [ گ ِ ل ِ ] ( اِ ) کارد کوچک دسته دراز را گویند. گازود. ( اِ ) گازود و کارد که بدان جامه و چرم و مانند آن برند. بُرینه . ( اِ ) کارد باشد.

معالج = گزیرگر

سودا ( یکی از خلط ها ) = برسیا ( نظام الاطبا ) . گُش سیاه.

گشادبازی. [ گ ُ ] ( حامص مرکب ) عمل گشادباز. خرج کردن بی جا و بسیار. اسراف در خرج. خرج کردن به گزاف.

گشادنامه. [ گ ُ م َ / م ِ ] ( اِ مرکب ) فرمان پادشاهان را گویند و آنرابعربی منشور خوانند. ( برهان ) ( جهانگیری ) ( فرهنگ رشیدی ) . فرمان و حکم و منشو ...

گشاک. [ گ ُ ] ( اِ ) بازوی درازخانه را گویند و آن از سر دوش است تا آرنج . ( برهان ) ( آنندراج ) . بازوی دراز یعنی از سر دوش تا آرنج. ( ناظم الاطباء ) ...

گِشتال گشت. [ گ ِ ] ( اِ ) همه. همگی. کلاً : گرفتند گردان بکین ساختن جهان از یلان گشت پرداختن.

اندرگشتن: 1 - گشته شدن 2 - روبرتافتن

فحل = گُشنخواه ، رفع فحل = کَل خوردن /کل دیدن /کل دادن

گُشنِش = انزال ، جهش مایع جنسی

گُشنایی = آمیزندگی ، سپوزایی ، مَرزایی ، گایایی

گُشنا = گُشننده ، آمیزنده

نوشتاره

کلام = گفتاره

عمل = رفتاره

گفتان = حشرات پرنده

گلاگل. [ گ َ گ َ ] ( اِ مرکب ) شکم سخت پیش آمده. آبستن نزدیک به وضع حمل. ( یادداشت بخط مؤلف ) .

گُلانِش = پاشش

سیاه = گلاه

گلبت. [ گ َ ب َ ] ( اِ ) کشتی بزرگ باشد. کرو. [ ک ِ رَ ] ( اِ ) کشتی کوچک ، و آن را سنبک نیز گویند. شانی. ( اِ ) نوعی کشتی که با بادبان و هم پارو ح ...

برآزمایی = تجربه

برآزمایشی = تجربی

براندودن = مسدود کردن به وسیله ی پُرکردن

گل خله

گُلدُم

گلغر. [ گ ُغ َ ] ( اِ ) پشم نرمی باشد که از بن موی بز به شانه برآرند و از آن شال بافند. آن موی را کرک و کلک و تبت و تبد، نیز گویند

گلغیچه. [ گ ُ چ َ / چ ِ ] ( اِ ) گلغچه. ( حاشیه برهان قاطع چ معین ) . بمعنی گلغچه است که جنبانیدن انگشتان باشد در زیر بغل تا بخنده آیند. ( برهان ) . ...

گلفهشنگ. [ گ ُ ف َ ش َ ] ( اِ ) آبی که در فروریختن از جای بلندی یخ بسته باشد مانند یخ زیر ناودان. ( برهان ) ( آنندراج ) . آنرا دنگداله نیز گویند.

گلگل = نوعی لیمو بسیار ترش

گلوج. [ گ َ ] ( اِ ) نانی که در آتش یا خاکستر تنور افتاده و سوخته باشد.

گُلوده = پُر شده ر. ک "گُلودن"

گلوژ. [ گ ِ ] ( اِ ) فندق و معرب آن جلوز است. شکوله. [ ش ُ ] ( اِ ) فندق سخت پرمغز.

گلوشه. [ گ َ ش َ / ش ِ ] ( اِ ) زخم.

گلوند. [ گ َل ْ وَ ] ( اِ ) مرسله را گویند یعنی هر چیز که بطریق تحفه و هدیه بجایی فرستند. || چیزی باشد که آنرا مانند گلوبند از جوز و انجیر سازند و بج ...

گماشه

گمانه. [ گ ُ ن َ / ن ِ ] ( اِ ) مسبار. آلتی که با آن عمق را تعیین میکنند. ( فرهنگستان ) .

سنجینه = سنجه

گنگ. [ گ ُ ] ( اِ ) لوله ای که به جهت راه آب از سفال سازند ودر زیر زمین به هم وصل کنند. ( برهان

گنگبار. [ گ َ ] ( اِ مرکب ) مجمع الجزایر

گنگل. [ گ َ گ َ ] ( اِ ) هزل و ظرافت و مزاح و مسخرگی. ( از برهان ) . ( رشیدی )

گواب. [ گ َ ] ( اِ مرکب ) حدقه چشم. ( آنندراج ) . خانه چشم. ( ناظم الاطباء ) .

گواسه. [ گ ُ س َ / س ِ ] ( اِ ) صفت و گونه. ( انجمن آرا ) ( آنندراج )

گواشمه. [ گ َ م َ / م ِ ] ( اِ ) دامنی را گویند. و آن مقنعه و روپاکی باشد که زنان بر سر اندازند. ( برهان ) . مقنعه باشد که زنان بر سر اندازند. ( جهان ...

گوبشا. [ ب َ ] ( هزوارش ، اِ ) به زبان زند و پازند انگبین را خوانند، و به عربی عسل خوانند. ( برهان ) . هزوارش گوبشیا ، پهلوی انگمن ( انگبین ) �یونکر ...

گوبیا. ( هزوارش ، اِ ) بر وزن لوبیا، به لغت زند و پازند زبان را گویند، و به عربی لسان خوانند. ( برهان ) . گوبیا ( زبان ) �بندهشن چ یوستی ص 222�. در پ ...

گوتیز / گونیز . [ گ َ / گُو ] پیمانه .

گورابه. [ ب َ / ب ِ ] ( اِ ) گنبدی را گویندکه بر سر قبرها سازند. ( برهان )

گورش = نام ستاک از گوریدن

گورایی = گورندگی ، آشوب

گورا = گورنده