پیشنهاد‌های ژاسپ (٦,٣٦٤)

آزوته = چاف ، فربه. ( # آشنایی با اوستایی - میشِل دو وان )

سام = سیاه ، مشکی. ( # آشنایی با اوستایی - میشِل دو وان )

سون ( Sun ) = سگ. همچنین سِوَن نیز واژیده ( تلفظ ) می شود. ( # آشنایی با اوستایی - میشِل دو وان )

سپشان/ سپسان = در حال جاسوسی، در حال تجسس. ( # آشنایی با اوستایی - میشِل دو وان )

پکمال. [ پ َ / پ ُ ] ( اِ ) افزار کفشگران باشد که بدان خط کشند و بعربی مخط گویند. ( برهان قاطع ) .

پل. [ پ َ ] ( اِ ) کرت. کرد. کردو. مرزباشد و آن زمینی است که به جهت سبزی کاشتن یا چیزی دیگر مهیا سازند و کنارهای آن را بلند کنند. ( برهان قاطع ) . کر ...

پل. [ پ َ / پ ِ ] ( اِ ) پاشنه پای. عقب. ( دهخدا )

پلان. [ ] ( اِ ) خوگیر زین. عرقگیر. ( آنندراج ) .

پلانی. [ پ َ ] ( ص ) اسب گمراه و کندرو. ( برهان قاطع ) . پالانی.

پلخ. [ پ َ ل َ ] ( اِ ) حلق و گلو را گویند. ( برهان قاطع )

پلخ. [ پ َ ل َ ] ( اِ ) حلق و گلو را گویند. ( برهان قاطع )

پلک. [ پ ُ ] ( اِ ) گرده. کلیه. وَک. ( دهخدا )

پلمه. [ پ َ م َ / م ِ ] ( اِ ) لوحی که ابجد و غیر آن بر آن نویسند تا اطفال بخوانند. ( برهان قاطع )

پلندین. [ پ َ ل َ ] ( اِ ) پیرامن در باشد. ( لغت نامه اسدی نسخه خطی نخجوانی ) . پیرامون و چوب بالائین در خانه باشد و بعضی چهارچوب در خانه را هم گفته ...

پلوک. [ پ َ ل َ / لُو ] ( اِ ) غرفه و مخارجه و تالاری که بر بالاخانه سازند. ( برهان قاطع ) . تالاری باشد که بر بام سازند و نشست گاه چوبین که فراز بام ...

پلوک. [ پ َ ل َ / لُو ] ( اِ ) غرفه و مخارجه و تالاری که بر بالاخانه سازند. ( برهان قاطع ) . تالاری باشد که بر بام سازند و نشست گاه چوبین که فراز بام ...

پلون. [ پ ُ وَ ] ( اِ ) بمعنی پلوان است که بلندی اطراف زمین زراعت باشد. ( برهان قاطع ) . مرز. ( دهخدا )

پَلِه : نقد. ( دهخدا )

پلیته. [ پ َ ت َ / ت ِ ] ( اِ ) پنبه یا لته تاب داده را گویند و معرب آن فتیله است خواه فتیله چراغ باشد و خواه فتیله داغ. ( برهان قاطع ) ( :

پلیندی. [ پ َ ی َ ] ( اِ ) نام نوعی از خربزه باشد که عربان بطیخ گویند. ( برهان قاطع ) .

پنج پهلو. [ پ َ پ َ ] ( اِ مرکب ) صاحب پنج ضلع. ( دهخدا )

پَند = خاد ، موشگیر ، غلیواج. ( دهخدا )

پن گره. [ پ َ گ َ رَ / رِ ] ( اِ ) دیگ بزرگ و طشت و کاسه. ( آنندراج

پنگی. [ پ ِ ] ( اِ ) فنجانی است که مقدار قسمت آب را مشخص کند. ( دهخدا )

پوزکند. [ ک َ ] ( اِ ) ایوان باشد. ( اوبهی ) . پورکند. رجوع به پورکند شود.

معذرت = پوزَنگ/ پوزَنج

پوزنگ خواهی

پوژنگ. [ ] ( اِ ) رقعه و پاره. ( برهان ) ( دهخدا )

پوس. ( اِ ) چرب زبانی و فریب دادن و فروتنی کردن و بزبان خوش مردم را فریفتن باشد. ( برهان ) . تملق ( دهخدا )

پولابی. ( ص نسبی ) منسوب به پولاب. حسی باشد یعنی آنچه بحس و نظر درآید. ( برهان )

پولانی. ( اِ ) نوعی از آش آرد. ( برهان ) . طعامی است. ( شرفنامه ) .

شهر = پَهلو، سَتَن، شَتَن

شهر = پَهلو، سَتَن، شَتَن

پهنانه. [ پ َ ن َ ] ( اِ ) بوزینه. بوزنینه. بوزنه. کپی. حمدونه. قرد. نوعی از میمون بواسطه آنکه رویش پهن است. ( انجمن آرا ) . بهنانه. ( برهان )

پهنانه. [ پ َ ن َ ] ( اِ ) بوزینه. بوزنینه. بوزنه. کپی. حمدونه. قرد. نوعی از میمون بواسطه آنکه رویش پهن است. ( انجمن آرا ) . بهنانه. ( برهان )

پیاده = مزمن ، ناخوشی مزمن. ( دهخدا ) سواره = حاد، ناخوشی سواره. ( دهخدا )

سوخ. ( اِ ) پیاز است و به عربی بصل خوانند. ( برهان ) ( جهانگیری ) ( اوبهی ) ( فرهنگ رشیدی )

پیازلیز. ( اِ مرکب ) نوعی از پیاز دشتی باشد . ( برهان ) ( دهخدا )

لغت نامه دهخدا پیاستو. ( اِ ) بیاستو. دهان دره. خمیازه

پیاموش. ( اِ ) نوعی پیاز سفید. اسقیل. بصل. عنصل. ( شعوری ) . ظاهراً مخفف پیازموش باشد. پیازموش. ( اِ ) نوعی پیاز سفید. اسقیل. بصل. عنصل. ( شعوری ) .

پیتونک. [ ن َ ] ( اِ ) نعناع ( در دیلمان و گیلان ) . ( دهخدا )

پیچاپیچ. ( ص مرکب ) پیچ پیچ. پرپیچ. حلزونی. خم درخم. پیچ درپیچ. خم اندرخم. پیچی بر پیچی. سخت پیچیده. با پیچ و خمهای بسیار. پیچدار و پیچیده. ( آنندراج ...

پیچازی. ( ص نسبی ) پچازی. شطرنجی. با نقش خانه های چهارگوش ( پارچه ) . خانه خانه چون شطرنج ( جامه ) . خانه شطرنجی. بخانه های چهارگوشی نقش شده.

پیچازی. ( ص نسبی ) پچازی. شطرنجی. با نقش خانه های چهارگوش ( پارچه ) . خانه خانه چون شطرنج ( جامه ) . خانه شطرنجی. بخانه های چهارگوشی نقش شده.

پی خوره. [ پ َ / پ ِ خوَ / خ ُ رَ / رِ ] ( اِ مرکب ) خرزهره. رجوع به خرزهره شود. ( دهخدا )

پیداور. [ پ َ / پ ِ وَ ] ( ص مرکب ) موجود و مهیا. ( دهخدا )

پیرایه دان. [ را ی َ / ی ِ ] ( اِ مرکب ) درج و آن ظرفی است که زنان اسباب و جواهر در آن نهند ( لغت محلی شوشتر نسخه خطی ) . طبله زنان که پیرایه و جواهر ...

آلیف = الف ، حرف اول الفبا. ( به پهلوی ) ( # نویسه خوان فارسی میانه - مَری بویس )

آیَفت = هدیه. ( # نویسه خوان فارسی میانه - مَری بویس )

یَفت= هدیه ، عطا و بخشش. ( # نویسه خوان فارسی میانه - مَری بویس )