پرسش‌های دکتر احمد. ع. معینی

به خوزستان درآمد خواجه سرمست طبرزد می‌ربود و قند می‌خست ✏ «نظامی»  

چو شخصی کاو به کوهی راز گوید بدو کوه آن سخن را باز گوید ✏ «نظامی»  

بدان داور که او دارای دهرست که بی‌تو عمر شیرینم چو زهرست ✏ «نظامی»  

لبالب کرده ساقی جام چون نوش پیاشی کرده مطرب نغمه در گوش ✏ «نظامی»  

به شور انگیختن چندین مکن زور که شیرین تلخ گردد چون شود شور ✏ «نظامی»  

سخن را تلخ گفتن، تلخ رأیی است که هر کس را درین غار اژدها‌یی است ✏ «نظامی»  

شکر خواهی و شیرین نیز خواهی شکار ماه کن یا صید ماهی ✏ «نظامی»  

گشاد از درج گوهر قفل یاقوت رطب را قند داد و قند را قوت ✏ «نظامی»  

سیه شعری چو زلف عنبرافشان فرود آویخت بر ماه درفشان  

دگر ره لعبت طاوس‌پیکر گشاد ز درج لؤلؤ تنگ شکر ✏ «نظامی»