پیشنهادهای امیرحسین سیاوشی خیابانی (٣٣,٦٥٤)
هر که از عشق نه شوری در سرست گر به صورت مردم، از خر کمترست حکیم نزاری
شم یافتن ؛ بو بردن به چیزی. درک چیزی : از خویشتن آزاد زی از هر بلایی شاد زی هر جا که باشی راد زی چون یافتی از عشق شم. سنایی.
شم یافتن ؛ بو بردن به چیزی. درک چیزی : از خویشتن آزاد زی از هر بلایی شاد زی هر جا که باشی راد زی چون یافتی از عشق شم. سنایی.
اسب تاتاری ؛ اسبهای تند رو را گویند. ترّ؛ اسب تاتاری تیزرو. جورف ؛ اسب تاتاری تیزرو ( منتهی الارب ) .
اسب تاتاری ؛ اسبهای تند رو را گویند. ترّ؛ اسب تاتاری تیزرو. جورف ؛ اسب تاتاری تیزرو ( منتهی الارب ) .
اسب تاتاری ؛ اسبهای تند رو را گویند. ترّ؛ اسب تاتاری تیزرو. جورف ؛ اسب تاتاری تیزرو ( منتهی الارب ) .
اسب تاتاری ؛ اسبهای تند رو را گویند. ترّ؛ اسب تاتاری تیزرو. جورف ؛ اسب تاتاری تیزرو ( منتهی الارب ) .
دولت government = حکومت
صوم الصمت. [ ص َ مُص ْ ص ُ ] ( ع اِ مرکب ) روزه ای که در آن سکوت کنند و سخن نگویند.
صوم الصمت. [ ص َ مُص ْ ص ُ ] ( ع اِ مرکب ) روزه ای که در آن سکوت کنند و سخن نگویند. روزه مریم. [ زَ / زِ ی ِ م َ ی َ ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) کن ...
خوارخوار. [ خوا / خا خوا / خا ] ( ق مرکب ) آهسته آهسته. کم کم. اندک اندک. ( یادداشت بخط مؤلف ) : سخن هرچه بشنیدم از شهریار بگفتم به ایرانیان خوارخوا ...
خوارخوار. [ خوا / خا خوا / خا ] ( ق مرکب ) آهسته آهسته. کم کم. اندک اندک. ( یادداشت بخط مؤلف ) : سخن هرچه بشنیدم از شهریار بگفتم به ایرانیان خوارخوا ...
خوارخوار. [ خوا / خا خوا / خا ] ( ق مرکب ) آهسته آهسته. کم کم. اندک اندک. ( یادداشت بخط مؤلف ) : سخن هرچه بشنیدم از شهریار بگفتم به ایرانیان خوارخوا ...
رایگان خواره ؛ مفت خور : بپیچم سر از رایگان خوارگان مگر بی زبانان وبیچارگان. نظامی.
رایگان خواره ؛ مفت خور : بپیچم سر از رایگان خوارگان مگر بی زبانان وبیچارگان. نظامی.
خوش خواره ؛ خوش خورنده. غذای لذیذ خورنده. آنکه غذای لذیذ خورد.
خوارق. [ خ َ رِ ] ( ع اِ ) ج ِ خارق و خارقة. ( یادداشت بخط مؤلف ) . افعال و خصائل که خلاف عادات دیگر مردان باشد. مجازاً، کرامات اولیاء. ( غیاث اللغا ...
خوارمایگی. [ خوا / خا ی َ / ی ِ ] ( حامص مرکب ) حالت خوارمایه داشتن. بی ارزشی. بی قدری. بی اعتباری. ( یادداشت بخط مؤلف ) .
خوارمایگی. [ خوا / خا ی َ / ی ِ ] ( حامص مرکب ) حالت خوارمایه داشتن. بی ارزشی. بی قدری. بی اعتباری. ( یادداشت بخط مؤلف ) .
میراث خواران ؛ ارث برندگان.
میراث خواران ؛ ارث برندگان.
خواری خوار. [ خوا / خاخوا / خا ] ( نف مرکب ) دشنام شنونده. ( برهان قاطع ) .
خواری خوار. [ خوا / خاخوا / خا ] ( نف مرکب ) دشنام شنونده. ( برهان قاطع ) .
خواری خوار. [ خوا / خاخوا / خا ] ( نف مرکب ) دشنام شنونده. ( برهان قاطع ) .
خواری بخش. [ خوا / خا ب َ] ( نف مرکب ) مُهین. اهانت کننده. ( یادداشت مؤلف ) .
خواری بخش. [ خوا / خا ب َ] ( نف مرکب ) مُهین. اهانت کننده. ( یادداشت مؤلف ) .
خواری پسندی. [ خوا / خا پ َ س َ ] ( حامص مرکب ) پستی. دون صفتی. ( یادداشت مؤلف ) .
خواری پسندی. [ خوا / خا پ َ س َ ] ( حامص مرکب ) پستی. دون صفتی. ( یادداشت مؤلف ) .
خواری پسندی. [ خوا / خا پ َ س َ ] ( حامص مرکب ) پستی. دون صفتی. ( یادداشت مؤلف ) .
خواری پسندی. [ خوا / خا پ َ س َ ] ( حامص مرکب ) پستی. دون صفتی. ( یادداشت مؤلف ) .
خواری پسند. [ خوا / خا پ َ س َ ] ( نف مرکب ) قبول کننده خواری. کنایه از مردم پست و دون.
خواری پسند. [ خوا / خا پ َ س َ ] ( نف مرکب ) قبول کننده خواری. کنایه از مردم پست و دون.
خواری پسند. [ خوا / خا پ َ س َ ] ( نف مرکب ) قبول کننده خواری. کنایه از مردم پست و دون.
خواری پسندی. [ خوا / خا پ َ س َ ] ( حامص مرکب ) پستی. دون صفتی. ( یادداشت مؤلف ) .
خواری بردن. [ خوا / خا ب ُ دَ ] ( مص مرکب ) تحمل خواری کردن. قبول پستی کردن. ( یادداشت مؤلف ) : یکی را چو من دل بدست کسی گرو بود و می برد خواری بسی. ...
خواردین. [ خوا / خا ] ( ص مرکب ) آنکه دین او خوار و پست است. فحش گونه ای است ، نظیر: لامذهب ، بدمذهب : و مزدک خواردین لعنةاﷲ در روزگار او پدید آمد. ( ...
خواردین. [ خوا / خا ] ( ص مرکب ) آنکه دین او خوار و پست است. فحش گونه ای است ، نظیر: لامذهب ، بدمذهب : و مزدک خواردین لعنةاﷲ در روزگار او پدید آمد. ( ...
خواردین. [ خوا / خا ] ( ص مرکب ) آنکه دین او خوار و پست است. فحش گونه ای است ، نظیر: لامذهب ، بدمذهب : و مزدک خواردین لعنةاﷲ در روزگار او پدید آمد. ( ...
خواردین. [ خوا / خا ] ( ص مرکب ) آنکه دین او خوار و پست است. فحش گونه ای است ، نظیر: لامذهب ، بدمذهب : و مزدک خواردین لعنةاﷲ در روزگار او پدید آمد. ( ...
خوار داشتن. [ خوا / خا ت َ ] ( مص مرکب ) تحقیر کردن. بچیزی نشمردن. پست کردن. بچیزی نگرفتن. ( یادداشت بخط مؤلف ) . استخفاف. اذلال. ( منتهی الارب ) . ...
خوارداشت. [ خوا / خا ] ( مص مرکب ) استخفاف. استحقار. توهین. تذلیل. تحقیر. تخفیف. اهانت. ( یادداشت بخط مؤلف ) : از خوارداشت منگر در ذات هیچ چیزی کآنج ...
خوارزار. [ خوا / خا ] ( ص مرکب ) خوار و زار. نزار. بدبخت. ( یادداشت بخط مؤلف ) . ضَرِع. ضَروع. ( منتهی الارب ) .
خوارداشت. [ خوا / خا ] ( مص مرکب ) استخفاف. استحقار. توهین. تذلیل. تحقیر. تخفیف. اهانت. ( یادداشت بخط مؤلف ) : از خوارداشت منگر در ذات هیچ چیزی کآنج ...
خوارزار. [ خوا / خا ] ( ص مرکب ) خوار و زار. نزار. بدبخت. ( یادداشت بخط مؤلف ) . ضَرِع. ضَروع. ( منتهی الارب ) .
خوارمایه. [ خوا / خا ی َ / ی ِ ] ( ص مرکب ) اندک مایه. حقیر. خرد. ناچیز. مقابل گرانمایه. ( یادداشت بخط مؤلف ) : زبان بگشاد بر دشنام دایه همی گفت ای ...
حتی الباب ؛ تا پیش در. تا آستان در. الی الباب ، پذیرائی میزبان از میهمان تا آستانه در سزد.
lay somebody to rest
lay somebody to rest
lay somebody to rest
lay somebody to rest