اسم - صفحه 71

گیاهی پایا با برگهای معطر و ریشه های ضخیم و خوراکی

تعجب، شگفت

لاله واژگون

نام گلی زیبا، ( = شَلیل )، میوه ی خوشبو و گوارا و آبدار شبیه شفتالو و هلو، درخت این میوه، به فتح شی ...

ترکیب دو اسم شمس و شریعه ( خورشید و شریعت )، به معنی آفتاب شریعت

خورشید شاهان، نام یکی از پادشاهان ایلک خانی ترکستان

شمس ( عربی ) ایران ( فارسی ) خورشید ایران

خورشید

مدهوش از عشق، مدهوش از عشق و اندوه و اضطراب

بوییدن، ( اسم مفعولِ شمیدن )، مشموم

سمیرا، الهه عشق، ( = سمیرا )، نام عمه شیرین در منظومه خسروشیرین

نور، روشنایی و روشنایی معنوی، ( مأخوذ از سریانی )، ( مأخوذ از سُریانی ) به معنی نور، مصغر شمس

آفتاب کوچک، مؤنث شمیس، مصغر شمس

نام نوعی پرنده

شاکر، شکرگزار، ( مؤنث شاکر )

دختر شایسته، ( شایان، دخت = دختر ) دختر شایسته و سزاوار

زینت داده شده

بی همتا

بی همتا

جواهر ماه

شاهدانه، بر وزن فاعل

آراینده شب

ماه، زیباروی، درخشنده

پروانه، خفاش

دختر شب

زیبایی شب، ناز شب

شب رنگ، ( در قدیم ) سیاه رنگ ( اسب )، ( در موسیقی ایرانی ) از الحان باربد، کنایه از آسمان، زمانه، ر ...

مانند شب

شبنم روی گل

به رنگ شب، شبرنگ

محافظت، نوعی گل ( به فتح ش )

دختر با حجب و حیا، ( شَرمین، دخت = دختر )، ( شَرمین + دخت = دختر )، دختر با حُجب و حیا، دختر باحیا ...

نام دایه مه پری در داستان سمک عیار

برآمدن آفتاب، طلوع کردن

منسوب به شَروین، ( شَروین= نام باستانی ناحیه ی سوادکوه در مازندران، ه/، e/ ( پسوند نسبت ) )

منطقه ای در همدان

در گویش سمنان شیرین

دو ستاره در صورت فلکی، ( = شِعری )، ( در نجوم ) دو ستاره در صورت فلکی کلب اکبر و کلب اصغر

نام ستاره ای

شادی، خوشحالی، شادمانی

سیم تن

سیمین عذار، سپید گونه، ( سیمین، چهر = چهره ) ( = سیمین عذار )

سیمین عذار، سپید گونه، ( = سیمین عذار )

دارای شکوه و جلال، ( سیمین = نقره ای، فر = شکوه و جلال ) ( به مجاز ) دارای شکوه و جلال و والا و ارز ...

دختر دانا و دانشمند، دختر با علم و دانش

دختر با ناز و مهربان

گیاهی زینتی، گیاهی زینتی و نیز دارویی با گلهایی که در اواخر زمستان و اوایل بهار شکوفا می شوند، پامچ ...

سیب، ( سیو = سیب، الف ( اسم ساز ) )

شاه پری

کنایه از قدبلند و رعنا

شاخ ( فارسی ) + نبات ( عربی )، شاخ شکر، نام افسانه ای معشوقه حافظ شیرازی

محل انبوهی شاخه های درخت

خوشحال، بدون غم و اندوه، مسرور، ویژگی آنچه سبب شادی می شود، ( در قدیم ) با شادی و خوشی

خوش طبع و خوشحال