اسم - صفحه 72

خوشحال، بدون غم و اندوه، مسرور، ویژگی آنچه سبب شادی می شود، ( در قدیم ) با شادی و خوشی

خوش طبع و خوشحال

منسوب به شاد، خوشحال، شاد باش

آن که شاد آفریده شد، آفریده شاد

بانوی شاد

شاهدانه

بانوی شاد

خوشبخت، نیک بخت

آن که از شادی بهره دارد، خوشحال

پری شاد

بانوی شاد

دختر شاد

آن که چهره ای شاد و متبسم دارد

آن که روی و چهره اش شاد است، شاداب، شادمان و مسرور، شادرخ

ترکیب دو اسم شاد و سیما ( خوشحال و چهره )، ( = شاد رو )

آن که چون گل شاداب است

شاد و خوشحال

خشنود، شاد، ( = شادمان )، خوشحال و مسرور، ( در حالت قیدی ) با شادی و خوشحالی

ویژگی آن که شاد است و با عشوه و ناز است، مرکب از شاد ( خوشحال ) + مهر ( محبت یا خورشید )، نام شهر ی ...

نوشنده شادی، شاد و خوشحال، ( شاد، نوش = انوشه، جاوید )، شادی و شادمانی همیشگی و جاوید، ( شاد + نوش ...

شادمان، شاد

شادمان، خوشحال

قله، اوج

نام نوایی قدیمی در موسیقی

نام نوعی پرنده

شاکر، شکرگزار، ( مؤنث شاکر )

دختر شایسته، ( شایان، دخت = دختر ) دختر شایسته و سزاوار

زینت داده شده

بی همتا

بی همتا

جواهر ماه

شاهدانه، بر وزن فاعل

آراینده شب

ماه، زیباروی، درخشنده

پروانه، خفاش

دختر شب

زیبایی شب، ناز شب

شب رنگ، ( در قدیم ) سیاه رنگ ( اسب )، ( در موسیقی ایرانی ) از الحان باربد، کنایه از آسمان، زمانه، ر ...

مانند شب

شبنم روی گل

به رنگ شب، شبرنگ

محافظت، نوعی گل ( به فتح ش )

دختر با حجب و حیا، ( شَرمین، دخت = دختر )، ( شَرمین + دخت = دختر )، دختر با حُجب و حیا، دختر باحیا ...

نام دایه مه پری در داستان سمک عیار

برآمدن آفتاب، طلوع کردن

منسوب به شَروین، ( شَروین= نام باستانی ناحیه ی سوادکوه در مازندران، ه/، e/ ( پسوند نسبت ) )

منطقه ای در همدان

نسیم آرام و دلپذیر

نسیم

بهار شاداب

شاه پرورده، پرورده ی شاه، شاه پرور، پرورنده ی شاه، آن که شاه را پروراند

بهترین گل، گلِ شاهانه، شاهگل

شاه بانو ملکه، همسر شاه

دختر شیرین، شهد ( عربی ) + دخت ( فارسی ) دختر شیرین

منسوب به شهد، عسل، ( شهد، ه ( پسوند نسبت ) )

شاهزاده خانم، درختری که شکوه و زیباییش مانند شاه است

آراینده شهر، کسی که زیباییش شهره شهر است

راز بزرگ، راز شکوهمند، راز بزرگ و شکوهمند