پرسش‌های دکتر احمد. ع. معینی

محیط به چمچه پیمودن

تنگی پسته شکرشکنش بوسه را راه بسته بر دهنش ✏ «نظامی»  

بوی عود آیدم ز صندل خام سوی آن عود صندلی بخرام عود بویی بر اوست عودی پوش صندل‌آمیز و صندلی بر دوش شب چو عود سیاه و صندل زرد عود ما را به صندلش پرورد مغز ما را ز طیب هست نصیب طیبتی نیز خوش بود با طیب ✏ «نظامی»  

چون دعا گفت بر سریر بلند برگشاد از عقیقْ چشمهٔ  قند ✏ «نظامی»  

هر کسی را به قدر خود قدمی‌ست نان میده نه قوت‌ِ هر شکمی‌ست شکمی باید آهنین چون سنگ که‌‌آسیا‌ش از خورش نیاید تنگ ✏ «نظامی»  

از سر عشوه باده می‌خوردم بر سر تابه صبر می‌کردم ✏ «نظامی»  

از سر عشوه باده می‌خوردم بر سر تابه صبر می‌کردم ✏ «نظامی»  

باغ داری به ترک باغ مگوی مرغ با تست شیر مرغ مجوی ✏ «نظامی»  

پاسخم داد کامشبی خوش باش نعل شبدیز گو در آتش باش ✏ «نظامی»  

مرغی انگاشتم نشست و پرید نه خر افتاده شد نه خیک درید ✏ «نظامی»