پرسش‌های دکتر احمد. ع. معینی

بپذرفتنش حلقه در گوش کرد چو پذرفت نامش فراموش کرد ✏ «نظامی»  

به گفتن چه حاجت که هنگام کار هنرهای خود را کنند آشکار ✏ «نظامی»  

ز سیمین زنخ گویی انگیخته بر او طوقی از غبغب آویخته ✏ «نظامی»  

کمر بستهٔ زلف او مشک ناب که زلفش کمر بست بر آفتاب ✏ «نظامی»  

بر و غبغبی کاب ازو می‌چکید بر آتش بر‌ آب معلق که دید‌؟ ✏ «نظامی»  

مکن ترکی ای ترک چینی نگار بیا ساعتی چین در ابرو میار ✏ «نظامی»  

سر بی‌زبان کاو به خون تر بود به است از زبانی که بی سر بود زبان را نگهدار در کام خویش نفس بر مزن جز به هنگام خویش زبان به که او کام‌داری کند چو کامش رسد کامگاری کند زبان ترازو که شد راست نام از آن شد که بیرون نیاید ز کام ✏ «نظامی»

سر بی‌زبان کاو به خون تر بود به است از زبانی که بی سر بود زبان را نگهدار در کام خویش نفس بر مزن جز به هنگام خویش زبان به که او کام‌داری کند چو کامش رسد کامگاری کند زبان ترازو که شد راست نام از آن شد که بیرون نیاید ز کام ✏ «نظامی»

اگر یزد دوره گز نزدیکه

آب در هاون کوبیدن