پرسش‌های دکتر احمد. ع. معینی

ز بس رود خیزان که از می رسید لب رامشان رود را می‌گزید ✏ «نظامی»  

به آب زر این نکته باید نوشت شتربان درود آنچه خر بنده کشت ✏ «نظامی»  

که خرگوش هر مرز را بی‌شگفت سگ آن ولایت تواند گرفت ✏ «نظامی»  

کلاغی تک کبک در گوش کرد تک خویشتن را فراموش کرد ✏ «نظامی»  

اگر کردی این خوی ماران رها وگر نی من و تیغ چون اژدها چنانت دهم مالش از تیغ تیز که یا مرگ خواهی ز من یا گریز ✏ «نظامی»  

سر بی‌زبان کاو به خون تر بود به است از زبانی که بی سر بود زبان را نگهدار در کام خویش نفس بر مزن جز به هنگام خویش زبان به که او کام‌داری کند چو کامش رسد کامگاری کند زبان ترازو که شد راست نام از آن شد که بیرون نیاید ز کام ✏ «نظامی»  

چنین زد مثل شاه گویندگان که یابندگانند جویندگان ✏ «نظامی»  

پذیرا سخن بود شد جایگیر سخن کز دل آید بود دلپذیر ✏ «نظامی»  

میانجی چنان کن برای صواب که هم سیخ برجا بود هم کباب ✏ «نظامی»  

پسِ هیچ پشتی چنان نگذرم که در پیش رویش خجالت برم ✏ «نظامی»