پرسش‌های دکتر احمد. ع. معینی

به سامان چاره چاره گری به هرسان عطفگاه رهی زاده بی راه دانان نیک عهدان

گهی خورد می با نواهای رود گهی داد بر............ درود ✏ نظامی

آهسته رای به صندوق زادش به نرخ ره آورد نبرده جوانی زنجیریی

تو زین بیگناهی که این کوژپشت مرابرکشید و به زودی بکشت ✏ «فردوسی»  

کسی کز تو ماند ستودان کند بپرد روان تن به زندان کند ✏ «فردوسی»  

به صندوق زادش نهان کرده بود ..  ....................   آ  ورده بود ✏ نظامی

هم درود ماه نکاسته مانندگی خضرا خرام پشته وار

بزد گرز و آورد کتفش به درد بپیچید و درد از دلیری بخورد ✏ «فردوسی»  

....  .    بی رنج پهلوی ماه بتابید مر بچه را سر ز راه ✏ فردوسی

زمین کوه تا کوه.......  برفتند با گرزهای گران ✏ فردوسی