پیشنهاد‌های علی باقری (٣٩,٧٥٠)

دفتر خرج ، دفتر خرج مقرر دیوان ؛ در اصطلاح علم استیفاء، دفتری است که تمامت اخراجات دیوان که بحکم مقرر شده باشد که هر سال در دیوان مجری است ثبت باشد م ...

دفتر توجیهات ؛ در اصطلاح علم استیفاء، دفتری که جامع ابواب روزنامچه باشد، یعنی آنکه هر چه روزبروز در دفترروزنامچه ثبت کنند، ابواب و اسامی آن هر ماهی ف ...

دفتر ثبت املاک ؛ ( اصطلاح حقوق ) دفتری است که در آن ، موقعیت و وضع طبیعی و حقوقی املاک و نام صاحبان آنها ثبت می گردد. ( از فرهنگ حقوقی ) ( از فرهنگ ف ...

دفتر ثبتی ؛ دفتر ثبت : برای شاعران در نفی و اثبات بباید دفتری ثبتی چو قُضّات. شفائی ( از آنندراج ) .

دفتر بازرگانی ؛ دفتر تجارتی. رجوع به دفتر تجارتی شود.

دفتر ارسال مراسلات ؛ نامه هایی که از اداره ها برای اشخاص متفرق فرستاده میشود در دفتری ثبت شده ، هنگام تحویل آن نامه ها امضایی از گیرنده پاکت گرفته می ...

دفتر اعمال ؛ کتابچه تفتیش و زندگانی. ( ناظم الاطباء ) .

دفتر را گاو خورد ؛ کنایه از آن است که حساب آخر شد. ( برهان ) .

دفتر ابلیس ؛ تقویم برهمنان. ( مجموعه مترادفات از هفت قلزم ) .

دفتر شستن ؛ کنایه از صرف نظر کردن از چیزی یا کاری ، نظیر دست شستن از کاری است : هر که سودانامه سعدی نوشت دفتر پرهیزگاری گو بشوی. سعدی. برو سعدیا دس ...

سردفتر آفرینش ؛ اشاره به حضرت رسول صلی اﷲ علیه و آله. ( ناظم الاطباء ) .

دفاع مشروع ؛ کسی که مورد تعرض قرار گیرد اساساً باید به قوای دولتی متوسل شود. ولی در موقع ضرورت ( نداشتن وقت ) می تواند به قوای شخصی از خود و دیگری وع ...

دفاع به معنی اخص ؛ چنین است که مدعی علیه ، حقوق ادعائی مدعی را انکار کند. ( فرهنگ حقوقی ) .

دفاع به معنی اعم ؛ آن دو فرد دارد: الف : ایراد، و آن چنین است که مدعی علیه ادعای مدعی را ماهیةً نفی نکند بلکه آنرا بنحوی که ایراد شده صالح برای جواب ...

دغل خاکدان ؛ کنایه از قالب آدمی. ( برهان ) ( آنندراج ) . کالبد انسان : چند غرور ای دغل خاکدان چند منی ای دوسه من استخوان. نظامی. - || کنایه از دنی ...

دغل دوست ؛ آنکه به دروغ ادعای دوستی کند. ( ناظم الاطباء ) : این دغل دوستان که می بینی مگسانند گرد شیرینی. سعدی.

خانه دغل ؛ کسی که خانه خود را رسوا نماید. ( از ناظم الاطباء ) .

دزد دغل ؛ دزد نابکار: به درجست از آشوب دزد دغل دوان جامه پارسا در بغل. سعدی.

دغل بغل ؛ از اتباع است. ( یادداشت مرحوم دهخدا ) : مهتر توئی مسلم در روزگار خویش وین دیگران همه حشوات و دغل بغل. سوزنی.

دغل کردن ؛ مکر کردن : زنهار که تن درندهی تعب کسان را تا خصم دغل کرد تو انداز دعا کن . درویش واله هروی ( از آنندراج ) .

دغدغه خاطر ؛ تشویش خاطر. پریشانی خاطر. آشفتگی خاطر.

بی دغدغه ؛ بی پریشانی. بدون ترس و بیم.

کتاب دعوت ؛ دعوتنامه. تبلیغنامه : هر سال یکی کتاب دعوت بَاطراف جهان همی فرستم. ناصرخسرو.

هفت جزیره دعوت ؛ تقسیمات اسماعیلیه برای فرستادن مبلغ. || راه نمودن. راهنمایی. رهبری. || دعاء. ج ، دعوات : هر چه بگویم ز دعا کردگار دعوت من بنده اجاب ...

دعوةالمأوی ؛ بهشت ساخته جای. جنةالمأوی. ( دهار ) .

دعوت اذان ؛ خواندن به نماز : تلاوت کتاب عزیز و دراست قرآن مجید و دعوت اذان و شعار ایمان ظاهر گردانید. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 348 ) .

- دعوت حق را اجابت کردن ، دعوت حق را لبیک گفتن ؛ جان به جان آفرین تسلیم کردن. مردن. ( یادداشت مرحوم دهخدا ) .

دعوتهای شاه عبدالعظیمی ؛ به مهمانی خواندن ، به زبان نه به دل. همانند و به معنی تعارف شاه عبدالعظیمی است. تعارف و دعوتی که از روی زبان باشد نه از دل. ...

دعوت ساختن ؛ مهمانی برپا کردن : عجب آن بود که در آن دو سه روز که گذشته شد دعوتی ساخت سخت نیکو. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 529 ) . حقیقت آن است که قاید آن ...

دعای مأثور ( مأثوره ) ؛دعایی که از آن حضرت صلی اﷲ علیه و آله و سلم و صحابه گرامی منقول است. ( از آنندراج ) . || خواندن کلمات مأثور از آن حضرت و ا ...

دعاثنا ؛ صورت عامیانه دعا و ثنا. خواهش و درود.

دعاثنا کردن ؛ خواهش و درود کردن.

دعای قدح ؛ نام دعایی است ، و گویند به معنی نماز استسقا است. ( از غیاث ) ( از آنندراج ) . دعا که گرد قدح می نویسند در استسقا : بغیر حرف می از میکشان چ ...

دعای گندم ؛ نام دعایی است مأثور از ائمه که بر گندم خوانند و قسمت کنند. ( آنندراج ) .

دعای بی وقتی کسی بودن ؛ حرز جواد کسی بودن. ( یادداشت مرحوم دهخدا ) . و رجوع به حرز جواد شود.

دعای پگاه ؛ دعای مخصوص سحرگاه. ( آنندراج ) : نارفته بجا آمدنت خواست دل از حق مقرون اثر باد دعاهای پگاهم. واله هروی ( از آنندراج ) .

- دعای جوشن ؛ دعای معروف که روز جنگ برای حفظ خود خوانند و چون جوشن وقایه نفس خود دانند. ( از غیاث ) ( آنندراج ) . ورجوع به جوشن صغیر و جوشن کبیر شود ...

باید برایت دعا گرفت [ به عتاب ]؛ تو دیوانه ای. نظیر: باید برایت سر کتاب باز کرد. ( امثال و حکم ) .

دعا کتاب ؛ کتاب دعا. کتاب ادعیه. ( یادداشت مرحوم دهخدا ) .

دعای باران ؛ نماز استسقا. ( غیاث ) ( آنندراج ) : مینا به پای ساغر چون سر نهد بسجده چیزی دگر نخواهد غیر از دعای باران. ملا طغرا ( از آنندراج ) .

دعای خیر، دعاء خیر ؛ خیر کسی رادر دعا خواستن. ( فرهنگ فارسی معین ) . ضد نفرین. دعای خوب : لایسأم الانسان من دعاء الخیر. ( قرآن 49/41 ) ؛ انسان از دع ...

دعای مستجاب ؛ دعای اجابت شده و پذیرفته شده. دعای برآمده : سحابستی قدح گویی و می قطره ٔسحابستی طرب گویی که اندر دل دعای مستجابستی. ( منسوب به رودکی ...

صیغه دعا ؛ ( اصطلاح دستور زبان فارسی ) فعلی است که از سوم شخص مفرد مضارع گرفته میشود و میان علامت مضارع ( که دال آخر باشد ) و حرف قبل از آن الفی درآو ...

دعای بد ؛ نفرین. ( ناظم الاطباء ) . لعن : و پیغمبر بر وی [ کسری اپرویز ] دعای بد کرد. ( فارسنامه ابن البلخی ص 24 ) . از تو نیکان را جز بد نرسید که ...

دست به دعا برداشتن ؛ تضرع و زاری به خدا کردن : زن کفشگر. . . دست به دعا برداشت. ( کلیله و دمنه ) .

- به دو دست دعا نگه داشتن ؛ نگهداری کردن با تضرع به درگاه خداوند : دلا سلوک چنان کن که گر بلغزد پای فرشته ات به دو دست دعا نگه دارد. حافظ.

جماعت دعا ؛ نماز عمومی و نماز جماعت. ( ناظم الاطباء ) .

خیر دعا ؛ نیایش و دعای برکت. ( ناظم الاطباء ) .

بددعائی ؛ دعای بد کردن : [ کلانتر ] نگذارد که از اقویا بر ضعفا جبر و تعدی واقع شده ، موجب بد دعائی گردد. ( تذکرة الملوک چ دبیرسیاقی ص 48 ) .

به دعا آمدن ؛ شروع کردن در دعا. ( آنندراج ) . - || برای دعا آمدن : به دعا آمده ام هم به دعا دست برآر. حافظ.